روایت پسامدرنیستی در دو فیلم سینمایی ایرانی

نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ولایت

2 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، سیستان و بلوچستان، ایران

چکیده

با تحلیل فیلم‌های‌ سینمایی، پژوهش‌گران ادبیات می‌توانند وضعیت فرهنگی جامعه را بکاوند. یکی از انواع روایت‌های داستانی، روایت‌های پسامدرن است که از حدود 1960 میلادی به بعد، در ادبیات غرب ظهور کرد و اندکی بعد از آن نیز در روایت‌های سینمایی گسترش یافت. در ایران، در حالی‌ که وضعیت پسامدرن به امری مسئله‌دار برای ادبیات داستانی درآمده است، به‌نظر می‌رسد در سینما این پدیده، به شکل روزافزونی در حال گسترش است. از آنجایی که هنوز به درستی مشخص نیست که فیلم‌های سینماییِ تولید شده با شگردهای پسامدرنیستی در ایران، ذاتاً روایت‌هایی پسامدرن هستند یا صرفاً رنگ و لعابی تقلیدی از شگردهای پسامدرنیستی دارند، این پژوهش قصد دارد به بررسی رویکرد‌ها و شگرد‌های پسامدرنیستی در دو فیلم سینمایی بپردازد و مشخص کند که آیا این متون را می‌توان روایت‌های سینمایی پسامدرنیستی قلمداد کرد یا نه. فیلم-های پرسه در مه (بهرام توکلی؛ 1388) و بی‌خود و بی‌جهت (عبدالرضا کاهانی؛ 1391) در این پژوهش مورد بررسی قرار می‌گیرند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Postmodern narrative in two Iranian movies

نویسندگان [English]

  • mostafa dashti ahangar 1
  • shirin azarafraz 2
1 velayat university
2 velayat university
چکیده [English]

Today, in some cases, the cinematic narratives are more popular than fictional narratives, so researchers can explore cultural situation of society by analyzing movies. One of the fictional narratives is postmodern narratives that emerged from 1960 in the Western Literature and shortly after that, cinematic narratives spread. In Iran, while the postmodern situation has become a problematic issue for fictional literature, it seems that this phenomenon is increasingly expanding in cinema. As producing too many worthy movies by postmodernist techniques in Iran, the researcher want to find whether these movies can be consider inherently as postmodern narratives or just they are imitation of postmodern techniques and how it is possible that these postmodernist movies have audience while there is a conflict between tradition and modernity in this society. This research, analyze postmodern Approachs and techniques in two Iranian movies. Wander in the Fog (Bahram Tavakoli; 1388), Gratuitous and Unnecessarily (Abdolreza Kahani; 1391) are examined in this study.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fictional narrative
  • modernism
  • Postmodernism
  • movies
  • Tradition