احتضار وجود و بازنمایی زبانی آن در آثار نمایشی اوژن یونسکو

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز

2 استاد زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه تبریز

3 دانشگاه تبریز

چکیده

اوژن یونسکو در آثار نمایشی خود، با هدف نمایش خلاهای هستی انسان و احتضار وجود آدمی زبانی را برمی گزیند که قادر باشد این حجم از شکست را هم در قالب گفتار و هم در بطن زندگی بشر به روی صحنه بیاورد. در حقیقت یونسکو از زاویه دیگری به زبان می نگرد و با ناکافی و ناتوان جلوه دادن زبان زمینه فرسایش آن را در ذهن خواننده فراهم می آورد و توازن موجود بین زبان و اندیشه را متزلزل می کند. وی با بن مایه قرار دادن خلا و گسیخته نشان دادن کلام و هستی انسان، شخصیت هایش را در جهانی فاقد معنا رها می سازد و هیچ مامن و گریزگاهی برایشان متصور نمی شود. با در نظر داشتن این رویکرد در نمایشنامه های یونسکو، در مقاله حاضر سعی خواهیم کرد تا به مطالعه احتضار وجود انسان در این دنیای پرهیاهو از ورای اضمحلال زبان بپردازیم و بدین منظور از نظریه های ارنو ریکنر در رابطه با تاتر نو و پاره ای از نمایشنامه های یونسکو سود خواهیم جست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Agony of Being and its linguistic representation in Eugene Ionesco’s Dramatic oeuvre

نویسندگان [English]

  • Mahdi Afkhami Nia 1
  • َAllahshokr Assadollahi Tejaragh 2
  • Sanaz Saei 3
1 Tabriz University
2 Tabriz University
3 Tabriz University
چکیده [English]

In his dramatic works, with the purpose of staging the void within mankind and the annihilation of his being, Eugène Ionesco chooses a language which is able to depict defeat in words and in the heart of human life. In fact, Ionesco approaches language through a different perspective and through pinpointing the insufficiencies of language to establish the ground for its deterioration in reader’s mind, destabilizing the equilibrium between language and thought. Through establishing the void and showing both human being and words as disjointed, Ionesco releases his characters in a meaningless world, leaving them without a haven or a shelter. Building on such an approach to Ionesco’s dramatic works, in the present article we will attempt to study the annihilation of human being in the world of sound and fury through analyzing the dissolution of language. To this purpose, we will make use of Arnaud Rykner’s views regarding nouveau theatre as well as some of Ionesco’s dramatic pieces.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Eugène Ionesco
  • Arnaud Rykner
  • Nouveau Théâtre
  • dissolution of language
  • void existence
  • agony of being