دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 Different Crusoes: Multiplicity of Voice in J. M. Coetzee’s Foe and He and His Man رابینسون کروزوهای متفاوت: چندصدایی در دو داستان از جان مکسول کوتسی 1 21 54212 10.22059/jor.2015.54212 FA ترانه بوربور مدرس زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة زبان‏ها و ادبیات انگلیسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران استفانی نیوول . مشاور تحقیق، دانشگاه ساسکس انگلستان،‌ انگلستان Journal Article 2014 06 07 Almost three centuries after the publication of The Life and Adventures of Robinson Crusoe, J. M. Coetzee re-imagines the original story in two different versions; Foe (1986) and his Nobel Prize acceptance speech, He and His Man (2003). The recreation of one of the early novels of the Western literary canon from the viewpoint of a marginalized character, which is technically called postcolonial intertextuality, establishes a counter-discourse which aims at questioning ideological, Eurocentric and masculine supremacist discourses in the tradition of novel writing. In this article Coetzee’s two narratives are read as his attempts at transforming the monological discourse of the original narrative to a dialogical one and thus creating multiplicity of voices and in Mikail Bakhtin’s words, “polyphony”. However, this article argues that while in Foe polyphony is created through metafictional strategies such as ambivalence, He and His Man suggests that multiplicity of voice and polyphonic narratives are primarily the product of the writer’s development of, what Homi Bhabha calls, “hybridity” in his/her consciousness. نزدیک به سه قرن پس از انتشار رمان ماجراهای رابینسون کروزو، جان مکسول کوتسی این داستان را دوبار بازنویسی کرده است: بار اول در رمان آقای فو (1989) و بار دوم در سخنرانی جایزة نوبل با عنوان او و مردش (2003). مناسبات این دو اثر با رمان اولیه، بینامتنیت پسااستعماری را شکل داده است که طی آن، نویسنده‌ای از آفریقای جنوبی با یکی از رمان‌های شناختهشدة غرب، مکالمه‌ای برقرار می‌کند. بینامتنیت پسااستعماری ضد گفتمانی در مقابل گفتمان ایدئولوژیک اروپامحوری، مردسالاری و تک صدایی می‌سازد و در پی‌ ایجاد «گفتوگومداری» و «چندصدایی» در رمان است. محور اصلی بحث این مقاله آن است که کوتسی با دوبار بازسازی یکی از رمان‌های شناختهشده نشان داده است که ایجاد چندصدایی در رمان ممکن است هم مبتنی بر ساختار و هم محتوای اثر باشد. این مقاله ضمن بررسی ارتباط بینامتنی دو اثر کوتسی با رمان دانیل دوفو بحث می‌کند که در رمان آقای فو مؤلفة چندصدایی با بهره‌گیری از تکنیک‌های روایی «دوپهلویی» و «گفتمان دوصدایی» شکل گرفته است؛ درحالیکه داستان او و مردش نشان می‌دهد چندصدایی بیش از آنکه ویژگی فرم داستان باشد، محصول توسعه و به تعبیر هومی بابا، «هویت ترکیبی» در ضمیر نویسنده است.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 Postmodernism in "Close up" پسامدرنیسم در فیلم کلوزآپ 23 39 54213 10.22059/jor.2015.54213 FA سارا توسلی استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة ادبیات و زبان‏های خارجی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2014 02 16 The purpose of this research is to study Postmodern elements in the Iranian movie "Close-up"(1990) by Abbas Kiarostami. The application of such strategies as intertextuality, the destruction of grand narratives, the death of the author, short circuit and some others have made the film a Postmodern production. The author would apply different theories by Kristeva, Lyotard, Lewis, Hutcheon and Lodge for this purpose. The movie is a kind of "movie-about-movie" and the story happens in a space between a film and a documentary. It raises some questions about the nature of "reality" and representation of reality. In other words, the movie is an example of the mingling of reality and imagination in a postmodern world. In this movie, the border between real life and cinema disapppears not only for the audience but also for the characters. One other important postmodern quality of the text is "the destruction of grand-narratives". The movie lacks a coherent and well-defined plot and the audience faces a fragmented narrative. این مقاله به بررسی عناصر پسامدرن در فیلم کلوزآپ، ساختة عباس کیارستمی می‏پردازد. استفاده از تمهیدهایی چون بینامتنیت، فروپاشی روایت‏های اعظم، آشکارسازی تصنع، مرگ اقتدار م‍‍‍ؤلف، اتصال کوتاه، دور باطل و پیوند دوگانه، فیلم را به اثری پسامدرن تبدیل کرده است. نویسنده از نظریههای منتقدانی چون کریستوآ، برایان مکهیل، بری لوییس، پتریشیا و دیوید لاج استفاده کرده است. فیلم، نوعی سینما دربارة سینماست و در فضایی بین فیلم داستانی و مستند اتفاق می‏افتد و به طرح پرسش‌هایی دربارة ماهیت واقعیت و بازنمایی می‏پردازد. بهعبارتی این فیلم، نمونه‏ای از درهمآمیختن واقعیت و خیال در دنیای پسامدرن است و در آن، مرز میان زندگی و سینما، نه تنها برای مخاطب، بلکه برای شخصیت‏ها نیز از بین می‏رود. از دیگر ویژگی‏های آشکار این فیلم، بهعنوان یک اثر پسامدرن می‏توان به فروپاشی روایت‏های اعظم اشاره کرد.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 The Prison-House in the House on the Hill: Malcolm X and the Power of Knowledge زندان در سرزمینی بر فراز تپه: ملکوم اکس و قدرت دانش 41 57 54214 10.22059/jor.2015.54214 FA زهرا جان نثاری لادانی استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة زبان‏های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-2417-5142 سید محمد مرندی دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة زبان‏ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2015 01 05 The present study focuses on Malcolm X's autobiographical account of his prison life based on Foucault's notions of prison in Discipline and Punish. The researchers seek to show that the ambivalent nature of imprisonment helped Malcolm attain knowledge and power through paradoxical mechanisms. On the one hand, the prison house acts as an oppressive force on the psyche of the black man. On the other hand, the ubiquitous nature of the literal prison and the racial prison as dominant discourses in the US play a very crucial role in the achievement of knowledge (both about the self and the other), and in the production of new knowledge paradigms by black people. This might lead to the achievement of power by the oppressed, and a possible reformation in the dominant culture of the oppressor. This research applies Foucault’s theory of the psychology of the prison to The Autobiography of Malcolm X. The objective is to show that the paradoxical nature and role of the prison (detected by Foucault) reveals itself in Malcolm X’s autobiographical account as well. پژوهش حاضر براساس اندیشه‏های میشل فوکو دربارة زندان، به بررسی زندگینامة خودنوشت ملکوم اکس می‏پردازد که پس از دورة حبس او به نگارش درآمد. نگارندگان درصددند تا ابهام و دوگانگی نهفته در ماهیت اسارت و زندان را که به کسب دانش و قدرت از سوی ملکوم اکس در دورة حبس او منجر شد، با توجه به نظریههای فوکو تبیین کنند. زندان از یکسو نیرویی محدودکننده و سرکوبگر برای روح و روان این سیاهپوست آمریکایی بود؛ از سوی دیگر، اگر به مفهوم زندان از دیدگاهی گسترده‏تر بنگریم، آمریکا و نژادپرستی آمریکایی (گفتمان‏های غالب، محدودکننده و سرکوبگر) را می‏توان نوعی زندان دانست که بهطرز شگفت‏آوری نقشی حیاتی در روشنگری، کسب معرفت نفس و تولید دانش جدید از سوی سیاهان آمریکایی ایفا می‏کند. این فشار و سرکوب، سبب قدرتمندشدن ستمدیدگان نژادی و اصلاح فرهنگ غالب ستمگران نژادپرست می‏شود. رویکرد این پژوهش عبارت است از کاربست نظریههای میشل فوکو دربارة روانشناسی زندان و تأثیر آن بر زندانی در کتاب زندگینامة خودنوشت ملکوم اکس. هدف آن است که نشان دهیم ابهام و تناقض نقش زندان در شکلدادن به شخصیت زندانی در نظریههای فوکو در زندگینامة خودنوشت ملکوم اکس نیز بهصورت مشابهی انعکاس می‏یابد.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 Narratological Analysis of Kafka on the Shore تحلیل روایت‏ شناختی رمان کافکا در کرانه 59 75 54215 10.22059/jor.2015.54215 FA مریم دادخواه تهرانی دانشجوی دکتری تئاتر، دانشکدة هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فرهاد ناظرزاده کرمانی استاد دانشکدة هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2014 05 31 Haruki Murakami is one of the most well-known authors in contemporary world literature. Kafke on the Shore is considered amongst his best novels. In this essay, this novel is analyzed from narratology perspective and in this regard, narratological and mythological approaches are used. To this end, after looking at Roland Barthes’ attitude towards narratology, the narrative of the novel is shown in a table. Besides, a passage rite pattern which leads the protagonist towards maturity is examined using Joseph Campbell’s theory in The Hero with a Thousand Faces. In the end, this article attempts at answering the question of how a narrative uses mythological pattern of passage and maturity in a contemporary novel and how this Universalist rite is presented in different cultures and various narratives. هاروکی موراکامی، یکی از مطرحترین نویسندگان کنونی جهان است و رمان کافکا در کرانه نیز بهعنوان یکی از پرفروشترین و بهترین آثار او شناخته میشود. این مقاله به تحلیل روایتشناختی رمان کافکا در کرانه از منظر دو نظریة روایتشناسی و اسطورهشناسی میپردازد. در این راستا، پس از بررسی رویکرد رولان بارت به روایتشناسی، روایت کافکا در کرانه با استفاده از یک جدول نشان داده می‏شود. آنچه در این رمان، نظرها را بهخود جلب می‏کند، وجود یک الگوی اسطوره‏ای آیین گذار و بلوغ، براساس آن چیزی است که جوزف کمپبل در قهرمان هزارچهره مطرح کرده است. در پایان نیز به این سؤال پاسخ داده می‏شود که چگونه روایت اسطوره‏ای گذار و بلوغ، خود را مجدداً در این رمان تکرار کرده است و چگونه این آیین جهانشمول، در فرهنگ‏های مختلف، عناصری را در خود میآمیزد و درعین حال، در پس روایت‏ها باقی می‏ماند.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 The Illusion of becoming a God and its punishment in a mythological reading of “Kavus” and “Icarus” خیال خدایی و بادافره‏ آن در نقدی اسطوره‏ای بر روایت‏های کاووس و ایکاروس 77 90 54216 10.22059/jor.2015.54216 FA ایلمیرا دادور دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشکدة زبان‏ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2014 12 15 An in-time vision of literary works in their widespread spectrum is what always leads to the enrichment of literature and is also what helps transform it from a static state to a dynamic one. In the meantime, since the myths evolve and proceed with the passage of time and are always present in the course of history, they cannot be held an exception to this fact. The myths, among the different topics addressed in comparative literature, which, in the most widespread meaning constitute an approach towards the universe, and are presented through different literary vehicles including allegories, anecdotes and narratives, should be not interpreted as ancient, fictional stories but studied with regard to the human being’s existential struggles throughout history. Hence, this article tries to analyze, in a new way and based on the contemporary mythological theories, two stories from the ancient Greek and Persian mythologies, Ikarus and Kavus, respectively, in terms of their high ambitions. پرواز، اوجگرفتن و رسیدن به بلندی آسمان، از دیرباز یکی از آرزوهای بشر بوده است که جلوة آن را در اسطوره‌ها میبینیم. از طرفی، ادبیات جایگاه همیشگی اسطوره‌ها بوده است. اسطوره‌ها از لابهلای فرهنگ‌های کهن ملل به متون رسوخ کردهاند و به شکل‌های گوناگون، به زندگی خود ادامه داده‌اند، اما آنچه همواره موجب غنای ادبیات می‌شود و آن را از ایستایی به پویایی می‌رساند، داشتن نگاهی درزمانی به آثار ادبی در طیف گستردة آن است. اسطوره‌ها نیز که خود با تحول زمانی پیش می‌روند و در گاهشمار تاریخ، همواره حضور دارند، از این امر مستثنا نیستند. امروزه در ادبیات جهان، اسطوره‌ها و بازگشت آن‌ها، یکی از مباحث شایان تأمل ادبیات تطبیقی محسوب می‌شود که گونه‌ای رویکرد به جهان هستی، در قالب تمثیل و حکایت و روایت است. از همینروست که اسطوره‌ها را نباید حکایتهایی نادرست و باستانی بهشمار آورد؛ بلکه باید معنای آن را در مسائل وجودی و زیستی انسان در طول تاریخ مشاهده کرد. هدف این مقاله، خوانشی نو از دو روایت اسطوره‌ای ایران و یونان باستان است: داستان کاووس در شاهنامة فردوسی و خیال خداییاش در کنار اسطورة یونانی ایکاروس و آرزوی رسیدن او به آسمان‌ها که در قالبی نو و براساس دیدگاههای نظریهپردازان معاصر نقد اسطوره‌ای، مطالعه و واکاوی میشود.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 “Birth of new myths” From the modern literature and art زایش اسطوره‌های جدید از بطن ادبیات مدرن 91 109 54217 10.22059/jor.2015.54217 FA طلایه رویایی استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران،‌ ایران Journal Article 2014 09 08 Where have gone the myths which had been the basis of thought and morality in past times? And now how and where can they be found again? This essay aims to reply these questions; specifically search for those ideas which have been theorized as the new and modern forms and functions of mythology. Then, after criticizing those ideas who concern the new forms of mythology in modern and industrial societies only in some concepts like: power, mode and media myths; it considers the other face of mythology which is not powerful, ideological and public but symbolic, dreamy, mysterious and unique. The human mind spends his eternal ability to create myths in literature and art where the myths can breathe and relive in an intimate and familiar atmosphere. This essay encourages discovering the new myths in new and modern literature rather than reflecting on old myths in modern literature. The new form of characters, places and events in literature can be considered new myths, which emerge from their abstract individuality and appear in mythological dimension that shine beyond time and place. So, they can function as mythological symbols to describe the situation and problems of modern man. The undiscovered and unknown layers of literature and art is full of symbols that have originated in unconsciousness and their deep meaning is not clear to any one even the creator. Thus their various interpretations may be found and revealed after many years and centuries. اسطوره‌ها که زمانی شالودة تفکر و اخلاق را تشکیل می‌دادند، کجا رفته‌اند؟ امروز کجا می‌توان آن‌ها را بازجست؟ در پی پاسخ به این پرسش‌ها صرف نظر از تعاریف کلی و رایج در مورد اسطوره، به بررسی دیدگاههایی می‌پردازیم که دربارة شکل‌ها و کارکردهای امروزین اسطوره نظریه‌پردازی کرده‌اند. سپس با نقد نظریههایی که شکل نوین اسطوره را در جوامع صنعتی و در مفاهیمی چون قدرت، مد، همسان‌گرایی و اساطیر رسانه‌ای جست‌وجو می‌کنند، به رویة دیگر اسطورة امروز- که نه وجه قدرتمند و همه‌گیر و اعتقادی اسطوره که وجه نمادپرداز، رؤیایی و رازآمیز آن است- توجه می‌کنیم. ذهن انسان، توانایی ازلی اسطوره‌سازی‌اش را صرف ادبیات و هنر می‌کند که اسطوره در فضای آشنایشان نفس می‌کشد و جان می‌گیرد. شخصیت‌ها، زمان‌ها، مکان‌ها و رویدادها، اسطوره‌های جدید می‌شوند؛ بهاینمعنا که از فردیت انتزاعی خود بیرون می‌آیند و ابعادی اساطیری می‌یابند؛ اسطوره‌هایی ورای زمان و مکان که می‌توان آن‌ها را چون نمادهای اسطوره‌ای برای مسائل انسان امروز درنظر گرفت. از آنجاکه لایه‌های نامکشوف ادبیات و هنر، آکنده از نمادهایی زادة ناخودآگاه است که ژرفایش گاه برای آفرینندگانشان نیز آشکار نیست، سال‌ها و قرن‌ها بعد از خلق نیز می‌توان آنها را بازگشود و این یعنی زایش مداوم اسطوره‌های جدید در ادبیات و هنر.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 The comparative study of social aspects of Bertolt Brescht and Ahmad Shamlou تحلیل تطبیقی اشعار اجتماعی برتولت برشت و احمد شاملو 111 128 54220 10.22059/jor.2015.54220 FA مریم شریفیان کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گرگان، ایران محمد رضا دیری استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گرگان، ایران افسانه صحتی گرگانی مربی زبان و ادبیات فارسی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گرگان، ایران Journal Article 2013 11 12 The present research which falls in the field of comparative literature and is based on the French school aims to study and compare the social poetry of Ahmad Shamlou, a renowned contemporary Iranian poet, and Bertolt Brescht, a German poet, writer and theorist's famous theater. The two poets looked at social issues through a human perspective and simple language which is reflected in their poetry. This research is fundamentally based on library research and seeking evidence and providing a comparative analysis of eight social concept of man, freedom, justice, patriotism, love, women, oppression and death with case examples in Shamlou’s and Brescht's poetry and drama, respectively. It is concluded that their works ry express the pain and suffering of human society. The social content of Shamlou’s and Brecht’s works stimulates thought, feeling and the imagination, and wakes up the disillusioned community that is thirsty for concepts like freedom, love, justice, oppression, and similar themes. این پژوهش در گسترة ادبیات تطبیقی و براساس مکتب فرانسه، به ‏بررسی و مقایسة اشعار اجتماعی احمد شاملو، شاعر مشهور معاصر ایرانی و برتولت برشت، شاعر، نویسنده و نظریه‌پرداز نام‏آور تئاتر می‏پردازد. این دو شاعر با زبانی ساده و روان و با نگاهی انسانی به ‏مسائل اجتماعی خود نگریستند و این مهم در شعرشان نمایان است. شیوة کار در این پژوهش، از نوع بنیادین و به‏‌صورت کتابخانه‏ای و سندکاوی است که با ارائة نمونة مثال‏ها به ‏تحلیل تطبیقی هشت مفهوم اجتماعی از جمله انسان، آزادی، عدالت، وطن، عشق، زن، ظلم و مرگ در سروده‏های شاملو و برشت پرداخته شد و این نتیجه‏ به‌دست آمد که شعرهای احمد شاملو و برتولت برشت، بیانگر دردها و آلام جامعة انسانی‏اند. آنان با درون‏مایة‏ اجتماعی شعر خود، موجب تحریک اندیشه، احساس و تخیل می‏شوند تا جامعة بیماری را از خواب غفلت بیدار کنند که تشنة مفاهیمی مانند آزادی، عشق، عدالت، ظلم‏ستیزی و... است.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 A Study of the Concept of Tolerance by Lessing in Minna von Barnhelm and The Jews اندیشة تسامح در نمایشنامه‏ های مینا فون بارنهلم و یهودی‏ها اثر لسینگ 129 143 54222 10.22059/jor.2015.54222 FA رعنا رئیسی استادیار گروه زبان آلمانی، دانشکدة زبان‏های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ‌ایران Journal Article 2014 10 04 Tolerance with the people with other beliefs is one of the ethical issues that are focused on in Enlightenment Europe. Since Lessing is known as a scout Enlightenment in German literature so this article studies the concept of tolerance by him in the dramas Minna von Barnhelm and The Jews. For this purpose, first the history of Enlightenment Europe from the beginning up to Lessingʼs time that is eighteenth century is considered; and afterwards, the theme of tolerance in these works is studied. Minna is at first glance only a comedy drama with no important issues to deal with, but with a little care, Lessingʼs views on tolerance and his stance against the war can be seen. In The Jews he has explicitly explained his opinions in this field and has stressed the necessity of tolerance with the followers of other religions and the avoidance of prejudice against them. از جمله موارد اخلاقی که در دوران روشنگری در اروپا، بر آن تأکید می‏شد، لزوم تسامح با دیگراندیشان بود. از آنجاکه لسینگ طلایه‏دار روشنگری در ادبیات آلمانیزبان شناخته می‏شود، در این جستار کوشیده‏ایم اندیشة تسامح را در دو نمایشنامة وی، با عنوان مینا فون بارنهلم و یهودی‏ها بررسی کنیم. مقاله از دو بخش تشکیل شده است. در بخش نخست، مروری بر سیر تحول مضمون تسامح در اروپا از آغاز تا زمان لسینگ، یعنی قرن هجدهم میلادی داریم و سپس در بخش دوم، مصداق‏های تسامح را در دو اثر فوق بررسی میکنیم. درام مینا در نگاه اول فقط یک طنز است که محتوای آن چندان جدی نیست، ولی با کمی دقت می‏توان در آن، دیدگاه لسینگ دربارة تسامح و موضع‏گیری وی در قبال جنگ را بهخوبی مشاهده کرد. او در درام یهودی‏ها بهصراحت، به بیان عقاید خویش در این زمینه میپردازد و بر لزوم تسامح با پیروان سایر ادیان و خودداری از پیش‏داوری دربارة آنان تأکید میورزد.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 Reconsideration of the intellectual resistance and degeneracy of the idealism in Howard Brenton’s Bloody Poetry بازنگری در پایداری روشنفکرانه و تباهی آرماﻥخواهی در نمایشنامة ادبیات مردﻩشور هاوارد برنتون 145 162 54224 10.22059/jor.2015.54224 FA جلال فرزانه دهکردی مربی زبان‌های خارجی دانشکدة زبان‏های خارجی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، رامین فرهادی کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی دانشکدة ادبیات و زبان‏های خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران Journal Article 2013 12 09 Howard Brenton as one of the controversial English dramatists of the May 1968 uprising attacks the power discourses in his plays. Demythologization and iconoclasm of the great figures and historical events are two dominant themes in his dramas. In this research, the researchers in light of historical studies attempt to depict how Brenton in his play Bloody Poetry (1984) and by dint of dramatization of the young Romantics—Shelley, Byron, Mary Shelley, and Claire Clairmont— draws a parallel between the degeneracy and disappointment of Romantic idealism and Brenton’s contemporaries and present intellectuals in order to scrutinize the deficiencies of intellectualism and its encounter with authoritarianism. In this respect, Brenton simply equates the authoritative government of Castlereagh of the early 19th century with the Neoconservative administration of Margaret Thatcher in the 1980s. Thus, this research, too, explores the ineffectuality of the intellectual labour and the extant rift between intellectuals and the people that Brenton attempts to depict with the purpose of reforming the intellectual resistance, including the use of media, and making new bonds with the people. هاوارد برنتون از نمایشنامهﻧﻮیسان جنجالی انگلیسی پس از خیزش دانشجویی سال ۱۹۶۸ است. او در نمایشنامهﻫﺎیش همواره با رویکردهای بسیار انتقادی ﺑﻪ مواضع قدرت هجوم ﻣﻰبرد. چهره‌ها و رویدادهای مهم و متداول در درونمایهﻫﺎی نمایشنامهﻫﺎی او بت‌شکن و اسطورﻩزدا هستند. در این گفتار، پژوهندگان در پرتو تاریخﺑﺎوری نوین تلاش ﻣﻰکنند تا نشان دهند برنتون در ادبیات مردﻩشور (۱۹۸۴) با ترسیم دورة رمانتیسم و چهار چهرة ادبی- شلی، بایرن، ماری شلی، و کلر کلرمونت- سردرگمی و تباهی آرماﻥخواهی آن نویسندگان را با روشنفکران و دیگر نمایشنامهﻧﻮیسان ﻫﻢعصرشان همانند ﻣﻰکند و به واکاوی آسیبﺷﻨﺎسی روشنفکری در جامعه و چگونگی مبارزة روشنفکر در برابر پدیدة خودکامگی ﻣﻰپردازد. این گفتار موازنة دیگری را نیز در نمایشنامه بررسی ﻣﻰکند که میان حکومت خودکامة کستلری در انگستان اوایل قرن نوزدهم و خودکامگی مارگارت تاچر وجود دارد. همچنین، ﺑﻪ این موضوع نیز پرداخته ﻣﻰشود که در ادبیات مردﻩشور، وجود شکاف ژرف میان روشنفکران و مردم سبب آشفتگی و تباهی در جامعه شد. برنتون تلاش ﻣﻰکند با بازنگری در شیوه‌های پایداری روشنفکرانه، مانند استفادة روشنفکر از رسانه، شیوة مبارزه با خودکامگی را از نو بیان کند و پیوندی نو را با مردم ترسیم کند.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 Islamic Ummah as a substitute for the Diaspora in Leila Aboulela’s Novel, Minaret امت اسلامی، جایگزینی برای جامعة مهاجران (دیاسپورا) در رمان مناره 163 179 54226 10.22059/jor.2015.54226 FA امیر حسین صادقی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ‌ایران فریده پورگیو استاد زبان‏های خارجی و زبان‌شناسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ‌ایران 0000-0002-0548-314X Journal Article 2014 10 22 With the high rise of immigration in the world, Diaspora or presence of the immigrants’ communities in the countries of the first world has attracted significant attention from different scholars. The theoreticians of diaspora have considered several characteristics in defining diasporan communities the most important of which is the relationship to the homeland. With regards to such a relationship scholars have always focused on dependency upon the homeland and the desire to return to it. Avtar Brah putting forth the idea of “homing desire” argues that many people and diasporan communities have more an internal desire for “home” as a place of security and safety rather than a return to homeland. In this paper Brah’s views accompanied with the concept of Islamic Ummah are used to analyze Minaret by Leila Aboulela. It is argued that in Minaret a new path is suggested for the immigrant which is based on reliance on religion. به دیاسپورا یا جامعة مهاجران، در عصر حاضر بسیار توجه شده است. حضور جوامع مهاجر در کشورهای «جهان اولی» و مشکلهای ناشی از ناسازگاری فرهنگی سبب ورود محققان بسیاری به این حوزه شده است. چند ویژگی برای تعریف جوامع دیاسپورایی یا مهاجر از سوی پیشروان نظریه‏پردازی این حوزه درنظر گرفته شده است. مهمترین این ویژگیها، نحوة تلقی و ارتباط این جوامع با سرزمین مادری است. مقالة حاضر بر آن است تا با تکیه بر نظریة «میل به خانة» آوتار برا به بررسی چگونگی بازنمایی روایی رابطة جامعة مهاجر با سرزمین مادری در رمان مناره اثر لیلا ابوالعلی، نویسندة سودانیالاصل مقیم انگلستان بپردازد. این رمان‏نویس مسلمان سودانی، با تکیه بر دانش و آگاهی خود «از درون فرهنگ و تمدن اسلام» و همین‏طور با بهرهگیری از تجربة زندگی در غرب، در رمان مناره، تصویر و تفسیر بدیعی از جامعة مهاجران ارائه کرده است. وی با استفاده از مفهوم اختصاصی امت اسلامی که در فرهنگ‏های دیگر بیگانه است، راهی کاملاً جدید برای مهاجران مسلمان، بهویژه زنان مسلمان برای مقاومت در برابر «دیگریسازی» و «بهحاشیهراندهشدن» در کشور میزبان و حفظ هویت فرهنگی اصیل فرد مهاجر، پیش رو نهاده است.

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 20 1 2015 05 22 English Abstracts چکیده های انگلیسی 1 10 54547 10.22059/jor.2015.54547 FA Journal Article 2015 08 19