دانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Epistemological Implications of ‘Chaos’ Aesthetics in Tom Stoppard’s Arcadiaدلالتهای معرفتشناختی از منظر زیباییشناسی نظریهی "آشوب" در نمایشنامهی آرکادیا اثر تام استاپرد5227192810.22059/jor.2019.200895.1350FAمعصومهبیگلریاستاد دانشگاه ازاد پرند
مدیر بازرگانی شرکت پلرداروJournal Article20160215The present research attempts to provide a possibility of bridging the gap between science and art by bringing to light the recent manifestations of science-art interaction in theatre and dramatizing the world of science thematically and formally.The purpose of the present thesis is to excavate the epistemological implications of ‘chaos’ in one of the plays by Tom Stoppard,Arcadia(1993) meticulously through the mediums of language, form, structure and content. Stoppard,by applying the very implications of ‘chaos’ and ‘entropy’in the science play,Arcadia, and by the depiction of reality as a game or spectacle, the destabilization of identity and the inability of language to offer security of meaning, and questioning and dismantling of the individual self, which leaves the text as an epistemological inquiry into how meaning is constructed.Yet, Stoppard sees ‘chaos’ aesthetically,hence he adjusts his vision to see ‘chaos’ as a place of opportunities,a location of interactive disorder generating new orders- then not necessarily be synonymous with randomness, rather it is a source of energy out of which change,creativity,and hope have sprung.تحقیق حاضر برای فراهم آوردن رابطه و پلی به منظور پر کردن فاصلهی میان دو پدیدهی علم و هنر از طریق جلوهگر ساختن این رابطه در دنیای تئاتر و دراماتیک کردن دنیای علم در فرم و محتوای نمایشی تلاش میکند. در همین راستا، هدف تحقیق حاضر، نمایان ساختن دلالتهای معرفتشناختی نظریهی آشوب از منظر زیباییشناسی در آرکادیا (1993)، نمایشنامهی تام استاپرد، با بررسی جنبههایی چون زبان، فرم، ساختار و محتوا است. استاپرد با نشان دادن واقعیت به عنوان یک "بازی" یا "نمایش"، دلالتهای نظریهی آشوب و آنتروپی را در نمایش علمی آرکادیا به تصویر میکشد. با این همه، استاپرد نگاه زیباشناختی به "آشوب" دارد. به همین دلیل "آشوب" برای وی، مکانی برای فرصتها است. جایی که بینظمی، خود پدیدآورندهی نظم است. پس "آشوب" را آنگونه که در اذهان رواج دارد با تعابیر منفی چون هرج و مرج، بینظمی، بیهدفی و از این دست مترادف نمیکند، بلکه آن را خاستگاه انرژی میداند که از پی آن تغییر، دگرگونی، خلاقیت، ابتکار و امید به منصهی ظهور درآمدهاند.https://jor.ut.ac.ir/article_71928_59a3af811800a96d0ac5c57067bd042c.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622ingredients of Grotesqe in Harry Potterواکاوی عناصر گروتسک در هری پاتر بر اساس رویکرد کایزر23427192910.22059/jor.2018.249790.1631FAآرزوپوریزدانپناه کرمانیگروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزدزینبشیخ حسینیاستادیار دانشگاه حضرت نرجس (س) رفسنجانJournal Article20180108Grotesqe is one of the most affective theoretical object for browbeathing problem’s contemporary world. Approximately, Grotesqe is a fictional and aerial object, because many objects immingle in it and you can see abnormalcy, singularity, laugh, abhorrence plus hallucination. Grotesqe had concerned in art and literature consciously or unconsciously, but in lately century, it has concerned in modern literature especially in story.Grotesqe had concerned in art and literature consciously or unconsciously, but in lately century, it has concerned in modern literature especially in story<br /> Therefor in this article, the most important ingredients of Grotesqe in Harry Potter have studies by Tomson’s theorys and with descriptive and analytic style and documentary and library method. Harry Potter’s critical study shows this story is a kind of Grotesqe according Kiser’s attitude, because there are basic Grotesqe’s ingredient in it. Propensity to this style in this story is owing to boredom contemporary homosapiens that it has erupted in to huff with noumenon and using surrealism and irrational images.یکی از مؤثّرترین مقولات نظری برای نهیبزدن و جوابگویی به مسائل دنیایی معاصر، گروتسک است. گروتسک مقولهای کم و بیش وهمی و تخیّلی است، چون بسیاری مقولهها در آن درهم میآمیزند و در آن میتوان ناهنجاری، شگفتی، خنده، وحشت و بیش از همه عنصر خیال را دید. گروتسک از دیرباز در هنر و ادبیّات، آگاهانه یا به طور ناخودآگاه مورد توجّه بوده، امّا در قرن اخیر این موضوع بیشتر در ادبیّات مدرن بهخصوص در قالب داستان، مورد توجّه قرار گرفته است. اشتراکات ساختاری گروتسک و فانتزی سبب شدهاست تا در بسیاری از موارد تمایز میان داستانهای گروتسک و فانتزی امکانپذیر نباشد؛ از این رو در این گفتار شاخصترین عناصر گروتسک با استناد به رویکر کایزر، در داستان هری پاتر با شیوهی توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از روش کتابخانهای و سندکاوی مورد واکاوی قرارگرفتهاست. خوانش انتقادی هری پاتر حکایت از این دارد که با توجّه به مشاهده-ی عناصر اصلی گروتسک در این اثر، میتوان این داستان را براساس رویکرد کایزر نمونهای از گروتسک بهشمارآوردhttps://jor.ut.ac.ir/article_71929_a9d794f7daa6005fac97a71261fa8c0c.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Thea analysis of representation of social history in the historical novel based on George Lukacsتحلیل و بررسی بازنماییِ تاریخ اجتماعی در رمان تاریخی بر مبنای دیدگاه جرج لوکاچ43687193010.22059/jor.2018.244778.1595FAامیرحسینحاتمیعضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوینJournal Article20171030Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacs<br /> Thea analysis of representation of social history in the historical novel<br /> based on George Lukacsیکی از مهمترین حوزههایی که موضوعات مربوط به تاریخ اجتماعی در آن تجلی یافته، رمان تاریخی است. در واقع «رمان تاریخی» یکی از مهمترین حلقههای پیونددهنده تاریخ و ادبیات است. اما آنچه بیش از همه این پیوند را نمایان میسازد پرداختن رمان تاریخی به موضوعات تاریخیِ کمتر سیاسی و بیشتر اجتماعی است. یعنی موضوعاتی از قبیل زندگی روزانه مردم عادی، زنان، طبقات روستایی و دهقانان، فلکلور، موسیقی و ... است. از سوی دیگر این موضوعات دقیقاً همان موضوعات مورد پژوهش در تاریخِ اجتماعی است. بنابراین رمان تاریخی بیش از هر گونه تاریخی دیگر، به تاریخ اجتماعی نزدیک است. به دیگر سخن رمان تاریخی، به نحوی تاریخ اجتماعی را در خود بازنمایی میکند. چگونگی این بازنمایی، شاید بیش از هر چیز دیگر در آثار جورج لوکاچ مورد توجه قرار گرفته است. از این رو، مقاله پیش رو تلاش دارد تا بر مبنای دیدگاه لوکاچ، این بازنمایی را که مورد توجه بسیار اندک پژوهشگران تاریخ اجتماعی و ادبیات معاصر واقع شده، مورد تحلیل و بررسی قرار دهد.https://jor.ut.ac.ir/article_71930_eca6ff2526622a4b8f136ead71167142.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622The daily life and its disturbing strangeness in
Marie Ndiaye's Self-portrait in greenروزمرگی و غرابت تشویش آور آن در خودنگاره ی سبز نوشته ماری ایندیای69947193110.22059/jor.2019.275052.1809FAژالهکهنمویی پوردانشگاه تهران- دانشکده ی زبان های خارجیبهنازخواجویگروه زبان فرانسه، دانشکده زبان های خارجی دانشگاه تهرانJournal Article20190130Marie Ndiaye is one of the most famous women writers of French contemporary literature who portrayed the image of fantastic literature in a present-day context. Her novels contain fantasy, the themes of sorcery and the uncanny. Her writing is a mix of fantasy and reality of everyday life which causes a strange feeling in the reader. Self-Portrait in Green is one of her novels that, with a complex structure , evokes that strange feeling in the mind, a feeling that Freud called "uncanny" and explained it in an article of the same name. In this article, we will examine the content of the novel Self-Portrait in Green from the point of view of fantastic literature and analyze the elements of Ndiaye's narrative writing that are in harmony with fantastic literature. In this story, Ndiaye used the concept of uncanny to portray the strange femininity of female characters and show how gender structures and social norms, initially considered natural, gradually become an unpleasant problem and create a sense of strangeness.ماری ایندیای نویسنده زن مشهور ادبیات معاصر فرانسه است که به بازنمایی تصویر ادبیات فانتستیک در دنیای امروز پرداخته. رمان های او دربردارنده ی عناصر خیالی و فراطبیعی و درون مایه های وهم انگیز اند. در داستان های او حقیقت زندگی با دنیای غیر واقعی ترکیب می شود و درخواننده حسی غریب بر می انگیزد. خودنگاره ی سبز یکی از رمان های اوست که با ساختاری پیچیده این حس را در ذهن تداعی می کند، حسی که فروید از آن به عنوان «شگرف» یاد کرده و در مقاله ای به همین نام به تعریفش می پردازد . این مقاله تحلیلی است از رمان خودنگاره ی سبز از منظر ادبیات شگرف و شگردهای ایندیای در خلق این نوع ادبیات. ایندیای از مفهوم شگرف برای به تصویر کشیدن غرابت زنانگی شخصیت های زن استفاده کرده تا نشان دهد که چگونه ساختارهای جنسیتی و هنجارهای اجتماعی که در ابتدا امری طبیعی به شمار می روند به تدریج تبدیل به مسئله ای ناخوشایند شده و حسی شگرف ایجاد می کنند.https://jor.ut.ac.ir/article_71931_88759aecaccac77e3bff3c72ee8a9072.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622The Reflection of Confessional Poetry Motifs in English and Persian Poetry:
A Study of Robert Lowell’s and Sohrab Sepehri’s Selected Poemsبازتاب بُن مایه های اعتراف و حسب حال (Confessional Poetry) در شعر انگلیسی و فارسی: بررسی سروده هایی از رابرت لووِل و سهراب سپهری951187193210.22059/jor.2018.212043.1417FAمسلمذوالفقارخانیعضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری سبزوارJournal Article20160716Macha Louis Rosenthal (1917-1996) for the first time introduced the term Confessional Poetry in his study on Robert Lowell’s Life Studies (1959), a volume of poetry. Among the most significant properties of Confessional Poetry are the outcry of inner feelings and emotions, depicting hidden desires and aspirations, revealing personal and family privacies, presenting particular real names of people and places, using simple and lucid language, Verisimilitude, and finally attracting reader’s confidence toward the text and its atmosphere. Such motifs can be traced in many Persian modern poets such as Sohrab Sepehri (1928-1980). Sepehri’s »The Sound of Water’s Steps« and Robert Lowell’s »My Last Afternoon with Uncle Devereux Winslow« are two typical pieces of confessional poems which are discussed and reviewed in this article. Hence, by comparing and presenting details of confessions in their two selected poems, this research attempts to unfold their anxieties as modern poets and to clarify their mental stream of confessions.شعر اعتراف (Confessional Poetry) همگام با دیگر انواع شعری در قرن بیستم پا به منصة ظهور گذاشت تا شاید مرهمی بر دردهای انسان آشفته، و گریزگاهی از جهانی پیچیده باشد. ماشا لوییس روزنتال (Macha Louis Rosenthal 1917-1996) چنین اصطلاحی را نخستین بار هنگام بررسی و تحلیل دفتر شعر رابرت لووِل (Robert Lowell 1917-1977) (1295-1356 ش.) با عنوان تأمّلات زندگانی (Life Studies) (1959) به کار برد. برخی از مهمترین خصیصه های این نوع شعری عبارت اند از بیان آشکار احساسات و احوالات درونی، بازتاب آمال و آرزوهای شاعر، اشاره به حریم های فردی و خانوادگی در شعر، به کارگیری اسامی و نام های خاص از جمله مکان و زمان و افراد، بهره گیری از زبانی ساده و بی پیرایه، حقیقت نمایی (Verisimilitude) و جلب اعتماد خواننده. منظومة بلند «صدای پای آب» سهراب سپهری و شعر «آخرین بعد از ظهر من با عمو دِوِروکس وینسلو» اثر رابرت لوول به عنوان نمونه هایی برتر از این گونة شعری برای بحث و بررسی در این مقاله انتخاب شده اند.https://jor.ut.ac.ir/article_71932_a7d97c461afdb407060cc24b54cdfd39.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Studying the Lifestyle of Nima Youshij in his letters
(Based on the pattern of Eric Landowski)بررسی و تحلیل سبک زندگی نیما یوشیج در نامه های او (بر پایهی الگوی اریک لاندوفسکی)1191487194010.22059/jor.2017.134838.1279FAمحمدامیرمشهدیدانشگاه سیستان و بلوچستانحمیدرضاشعیریدانشگاه تربیت مدرسرؤیارضاییدانشگاه فرهنگیانJournal Article20151025In many areas of social communication occurred in particular time and place, two group of the "reference" and "other" are raised which interact against each other. From the Landowski perspective, semioticians of French society, there are four different identity trajectories which he interpreted as "different styles of life" and in each of these styles, other groups, according to central norm-oriented group have a certain trajectory: Snob, Dundee, chameleons and bear show otherness shapes that each of them exhibit certain behavior to norm-oriented reference group. Therefore, the aim of this study is to analyzing the behavioral practices in dealing with the existence of the world, phenomena and elements around, people and various social media in the discourse letters of Nima to show the presence of Nima in the world and in connection therewith, as well as differences in approaches and perspectives with others in that field. From this way his life and aspects of his identity and personality is revealed.در بسیاری از ارتباطات اجتماعی که در بافتهای زمانی و مکانی خاصی صورت میگیرند، دو گروه «مرجع» و «غیر» مطرح میشوند که در مقابل یکدیگر به تعامل میپردازند؛ از دیدگاه لاندوفسکی، نشانهشناس اجتماعی فرانسه، چهار خط سیر هویتی متفاوتی وجود دارد که او آنها را تعبیر به " سبکهای متفاوت زندگی" میکند و در هریک از این سبکها، گروههای غیر، به تناسب گروه هنجارمدار مرکزی ، مسیرحرکتی خاصی دارند: اسنوب، داندی، آفتابپرست و خرس اشکال غیریتی را نشان میدهند که هریک به نسبت گروه مرجع هنجارمدار، رفتار خاصی از خود نشان میدهند. بر این مبنا، هدف این پژوهش آن است که در گفتمان نامههای نیما، شیوههای رفتاری او در برخورد با هستی جهان، پدیده-ها و عناصر پیرامون، افراد و محیطهای اجتماعی گوناگون مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد تا چگونگی حضور نیما در جهان و در ارتباط با آن و نیز تفاوت رویکرد و دیدگاه او با دیگران در این زمینه نشان داده شود و از این راه سبک زندگی وی و گوشههایی از هویت و شخصیّت وی آشکار گردد.https://jor.ut.ac.ir/article_71940_b04351f66eedaf475e6af261d629f8b4.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Comparative study of the character element in Tawfiq al-Hakim's
ahd alshaytan and Goethe's Faustبررسی تطبیقی عنصر شخصیت در داستانهای "عهد الشیطان" توفیق الحکیم و "فاوست" گوته1491667193310.22059/jor.2018.252647.1654FAیسراشادماناستادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه الزهراءرضاناظمیاناستادگروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20180213Comparative study of the character element in Tawfiq al-Hakim's<br /> ahd alshaytan and Goethe's Faust<br /> <br /> Abstract:<br /> Comparative Literature is the study of interaction of literature in different languages. And an adaptation of the most important subjects of comparative literature. Tawfiq al-Hakim the great Egyptian Artist and author and Goethe's put the main content of their story to Anthropology. In this paper by Analytical method, Compared the influence Characters of Tawfiq al-Hakim's ahd alshaytan by Characters of Goethe's Faust.<br /> Tawfiq al-Hakim in story of ahd alshaytan be affected by Goethe's Faust and tells human conflict by reality and truth. Then design hypothesis and depicting the consequences of conglict. It is interesting to know that however that the Tawfiq al-Hakim's characters have been influenced by Goethe's characters, but Tawfiq al-Hakim could bring changes to this characters and create new characters in Arabic literature.<br /> Key words: Comparative Literature, Tawfiq al-Hakim, Goethe, ahd alshaytan, Faust.«ادبیات تطبیقی» بررسی پیوند و تعامل ادبیات در زبانهای مختلف و «اقتباس» از جمله مهمترین مباحث پژوهشهای تطبیقی است. توفیق الحکیم، نویسنده معاصر مصری و گوته ادیب نامدار آلمانی، درونمایة اصلی داستان «عهد الشیطان» و «فاوست» را پرداختن به شخصیت انسان از دریچه فلسفه تعادلی قرار دادهاند. هدف این پژوهش بررسی و تطبیق چگونگی تأثیرپذیری شخصیتهای داستان «عهد الشیطان» توفیق الحکیم از «فاوست» گوته با روش توصیفی – تحلیلی و رویکرد تطبیقی است. توفیق الحکیم در «عهد الشیطان» با تأثیرپذیری از «فاوست» جدال انسان با حقیقت را مطرح میکند. سپس با طرح فرضیه، پیامد این جدال و کشمکش را به تصویر میکشد. نکته قابل ملاحظه اینکه هرچند شخصیتهای داستان «عهد الشیطان» از «فاوست» تأثیر پذیرفتهاند و شاید بتوان گفت اقتباسی ماهرانه از «فاوست» گوته هستند، اما توفیق الحکیم تلاش نموده تا در این شخصیتها بر اساس طبیعت و سرشت خویش و اوضاع حاکم بر جامعه مصر، تغییراتی پدید آورد و شخصیتهای جدیدی را در عرصه ادبیات عربی عرضه دارد.https://jor.ut.ac.ir/article_71933_2bbbd91001427f35d9c3870e383c353e.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622A comparative study of axial themes in Ahmad Shâmlu and Charles Baudelaire’s Poetriesبررسی تطبیقی مضمونهای محوری در شعر احمد شاملو و شارل بودلر1671927194110.22059/jor.2019.264938.1742FAسپهریحیوی تاج آبادیگروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانناهیدشاهوردیانیدانشگاه تهرانJournal Article20180904Ahmad Shâmlu is considered as the founder of the “White poetry” in Persian literature. A wide range of themes are treated in his poetry, from love and woman to liberty and egalitarianism, as well as death and existential issues. Charles Baudelaire is not only known to be the pioneer of a school called “Decadence” but also a forerunner of Symbolism in French poetry. The principal themes used in his works are city and urban life, woman and love, death and spleen, liberty and modernity. Despite a hundred years dividing Shâmlu and Baudelaire, we could still search some similarities between their works and personalities. In this paper we will try to study some examples of these essential topics. Besides that, we shall try to point out to the resemblances and the differences between the conceptual approaches of the Iranian and the French poet in regards to these themes. The method used in this research is a thematic one, borrowed from the approach of Philippe Chardin in his article “Thématique comparatiste” (1989).احمد شاملو، شاعر ایرانی سدهی بیستم میلادی، بنیانگذار «شعر سپید» در ادبیات فارسی بهشمار میآید و آشنایی خوبی با ادبیات جهان داشت. مضامین شعر او زن و عشق، مرگ و مسائل وجودی، آزادی و عدالتخواهی را دربرمیگیرد. شارل بودلر بنیانگذار مکتب «انحطاط» و از پیشگامان نمادگرایی محسوب میشود. دستمایههای مهم شعر او شهر و زندگی شهری، زن و عشق، مرگ و ملال، آزادی و نوگرایی میباشد. با وجود فاصلهی حدوداً یکقرن میان این دو، بین شعر و شخصیتشان شباهتهایی هست. در این مقاله ضمن بررسی مقایسهای چند مورد از این دستمایهها، میکوشیم به شباهتها و تفاوتهای رویکرد این دو شاعر ایرانی و فرانسوی در قبال مضامین فوق بپردازیم. روش این پژوهش رویکرد تطبیقی برپایهی نقد مضمونی و بررسی اجتماعی میباشد. در طی بررسی از رهیافت فیلیپ شاردن در مقالهاش با عنوان «تماتیک تطبیقی» (1989) استفاده خواهیم نمود. مبنای راهبردی برای بررسی در این جُستار، واحد «تِم» یا مضمون (یا دستمایه) است و از بررسی تیپها، مفهومها، موتیفها، اسطورهها و یا خرده-مضمونها پرهیز شده است.https://jor.ut.ac.ir/article_71941_eaf633658ce61b78372082875aff7c80.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622There is more to Images than Meets the Eye: A Visual-Social Semiotic Reading of Sasson’s Princessتصاویر از آنچه میبینید پیچیدهتر هستند: تحلیل ایدئولوژی بصری در طرحهای جلد پرنسس نوشتۀ جین سسون1932207193410.22059/jor.2017.218898.1465FAزهراطاهریدانشگاه کاشانJournal Article20161027This article focuses on diverse front covers of Sasson’s Princess: A True Story of Life behind the Veil in Saudi Arabia (1992) and tries through the visual-social semiotics of Kress and Leeuwen and postcolonial perspective of Whitlock to elaborate how images, especially book covers, have recently been deployed in the west to disseminate the neo-orientalist ideology in the last decade. To this end, two front covers of different editions of Sasson’s best-selling book, Princess, has been studied to discuss the ways the Western political discourse has altered the images of oriental women, used on the front covers, to further diverse ideologies. It is argued that with the change of the Western political discourse after 9/11 the covers of books like Sasson’s have also altered to suit the neo-orientalist, Islamophobic leanings in the West. Such changes not only foreground the old notions of “Western women/Oriental women,” “the self/the other” but also “represent” the West’s intervention in the Orient more as a humanitarian, feministic move than military aggression.مقاله حاضر به بررسی چگونگی ایدئولوژی بصری در گسترش تفکر نئوامپریالیسمی میپردازد. نویسنده با استفاده از رویکرد نشانه-شناسی اجتماعی تصویر و فمنیسم پسااستعمار و با بهرهگیری از نظریات منتقدانی نظیرکرس، لیوون و ویتلاک در پی پاسخ به این پرسش بنیادی است که چگونه تصاویر، به ویژه طرحجلد کتابها، به ابزاری در جهت پیشبرد اهداف کلانروایت نئولیبرالیسم انسانگرا در دو دهه اخیر تبدیل شدهاند؟ بدین منظور دو طرح جلد از چاپهای متفاوت کتاب پرفروش پرنسس (1992)، نوشته جین سسون، بررسی میشود تا بهچگونگی استفاده از تصاویر زنانشرقی در راستای بازتاب گفتمانهای سیاسی متفاوت پرداخته شود. چنین استدلال میشود که با تغییر گفتمان سیاسی حاکم برغرب پس از واقعه یازده سپتامبر (11/9) طرح جلد چنین کتابهایی نیز تغییر کردند تا با گفتمان نئوامپریالیسمی و اسلامهراسی حاکم بر غرب همگام شوند. طرحجلدهای جدید، علاوه بر پررنگ کردن تقابل «زن غربی/زن شرقی» و به تبع تداعی ساختار سلسلهمراتبی «غرب/شرق»، «ما/آنها» و «خود/دیگری» (همانند طرحهای پیشین)، میکوشند استراتژی نظامی تجاوزکارانه اخیر غرب را در اذهان جهانی به یک «مداخلۀ خیرخواهانه» و آزادیطلبانه فمنیسمی تقلیل دهند.https://jor.ut.ac.ir/article_71934_16ceac1f27a560a763db332638712f09.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Jean Paul Sartre and ‘False belief’ in Becket’s Krapp's Last Tapeژان پل سارتر و “باور غلط” در نمایشنامه آخرین نوار کراپ اثر ساموئل بکت2212327193510.22059/jor.2018.248786.1623FAرجبعلیعسکرزاده طرقبهگروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20171226Krapp's personality in Krapp's Last Tape. is one of the characters of Theater of Absurd. He scolds his past in each current stage of his life.Not only doesn't he believe in himself, but he also doesn't believe in life, and he contends that he feels happy to have gone past his youth years.Krapp's personality has been scrutinized by two main concepts in existentialism: "bad faith" and "leap of faith". In this essay we have mentioned the lack of faith in Krapp and that living in dark is his own preference, the reason to this preference According to Sartre is "bad faith" which he has introduced in Being and Nothingness. According to these two concepts from Sartre and Kierkegaard, Self-knowledge and faith are the only ways out of this fiasco.As long as the person is lying to himself, he is covering his consciousness. Also with faith in Kierkegaard's philosophy the individual won't lose morale and would even strengthen his potentials against difficulties and absurdities of life.شخصییت کراپ در نمایشنامه آخرین نوار کراپ نوشته ساموئل بکت، یکی از شخصیت های پوچ گرای تاریخ "تأتر پوچی" است. در این مقاله شخصیت پوچ گرای کراپ با توجه به فلسفه ی اگزیستانسیالسم ، به ویژه مفهوم "باور غلط" و "جهش اعتقادی" مورد بررسی قرار گرفته است و نبود ایمان را در این شخصیت مورد کنکاش قرار می دهد. این مقاله سرانجام نشان خواهد داد که زندگی در تاریکی که ترجیح خود شخصیت کراپ است، نتیجه "باور غلطی" است که سارتر آنرا توضیح داده است. با توجه به این دو مفهوم که از سارتر و کی یر کگار گرفته شده است، در خواهیم یافت که خودآگاهی و ایمان تنها راه خروج از چنین پوچ گرایی است. انسان تا زمانیکه خود را انکار کند و به خود دروغ بگوید، بر خود آگاهی خود پرده کشیده است و آن را نادیده می گیرد. همچنین ایمان در فلسفه ی کی یر کگار به فرد کمک می کند تا در مقابل نیستی های وجود، خود را نبازد و با باوری استوار پیش برود.https://jor.ut.ac.ir/article_71935_40b2e6ec94e72a9eeb39fc5b59745a3a.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Terrorism against Biopower: the Study of Post-panopticism and Liquid Surveillance in Edward Bond’s The Under Roomتروریسم در برابر زیستقدرت: خوانش مفهوم پساسراسربین و نظارت سیال در نمایشنامه زیرزمین اثر ادوارد باند2332507193610.22059/jor.2018.236725.1544FAجلالفرزانه دهکردیمربی گروه انگلیسی دانشگاه امام صادقJournal Article20170629In his plays, Edward Bond studies the prevalent violence in society as a consequence of the development of aggressive capitalism, economic and political institutions and institutional surveillance. In his The Under Room, Bond stages a dystopia within which surveillance and capitalistic administrations have devastated the social communication, and terrorism have impinged on the citizens’ lives. In the play, panopticism and surveillance are conveyed by informational technologies and data control. Therefore, in this research the themes of post-panopticism, liquid surveillance, and terrorism are studied in The Under Room. To meet such objective the concept of biopower, the binary opposition of multitude/people and the socio-cultural impulses of terrorism are put forth by utilizing Foucault, Baudrillard and Hardt-Negiri’s ideas. In a nutshell, the researcher concludes that post-panopticism and liquid surveillance are the governmental authoritarian means which result in the development of aggression and terroristic retaliations in the symbolic society of The Under Room.ادوارد باند در نمایشنامههایش به آسیبشناسی خشونت فراگیر اجتماعی که نتیجه گسترش سرمایهداری تهاجمی، سازمانهای سیاسی-اقتصادی و نهادهای امنیتی و نظارتی ناشی از آن است، میپردازد. باند در زیرزمین با نگاهی آخرالزمانی جامعهای در 2070.م را به تصویر میکشد که نهادهای نظارتی و ساختارهای سرمایهداری در آن ارتباطات انسانی را از هم گسسته و تروریسم، خشونت و نظارت در آن نهادینه گشته. این نظارت و سراسربینی در زیرزمین با استفاده از فنآوریهای اطلاعاتی صورت میگیرد. لذا، در این پژوهش درونمایه پساسراسربین، ساختارهای پسافوکویی قدرت و ماهیت تروریسم در زیرزمین بررسی میشود و مفهوم زیستقدرت، نظریههای مرتبط با دوگانه امپراطوری / مردم و آسیبشناسیهای مربوط به گسترش تروریسم در جهان از فوکو، هارت و نگری و بودریار برای نقد سیاسی-اجتماعی این نمایشنامه به کار بسته میشوند. نتیجه اینکه که قدرت حاکم بر جامعه غربی که با شیوههای نظارت پساسراسربین صورت میگیرد، عاملی برای گسترش خشونت و تلافیجوییهای تروریستی در سطح جامعه جهانی است.https://jor.ut.ac.ir/article_71936_a6a9ca20514886e538bb2493f2bdd528.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Discourse Construction and Counter-Hegemonic Discourses
in The Beloved By Toni Morrisonگفتمان سازی و منازعات گفتمانی در رمان دلبند از تونی موریسون2512687193710.22059/jor.2017.226511.1493FAمریم سلطانبیاددانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدی زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسجادقیطاسیفارغ التحصیل دکترای زبان و ادبیات انگلیسی، پردیس البرز دانشگاه تهرانJournal Article20170131Morisson's Beloved is the story of sixty million black slaves who died under the hegemony of the dominant discourse of white bourgeoise ideology. Black characters remember their past according to the picture in their minds and then attempt to re-construct it in a new light. Thus, the grand narrative - in Lyotards' words - of white people of America is under constant challenges from the black little narrative. On the other hand, Mikhail Bakhtine's theory of dialogism and polyphonic novels state the same thing. In some novels - those of Dostovesky's, for example - the different and opposing voices in the novels are put together in a linear position with the voice of the author just next to them. In other words, each character will construct his/her own narrative and thus undermines the dominant discourse or the Grand Narrative. Thus, the aim of this essay is to compare the mentioned theories and then apply them to the novel.رمان دلبند از تونی موریسون روایت برهنهایست از تاریخ شصت میلیون بردهی سیاه که به واسطهی استیلای فراروایت سفیدپوستان آمریکا از بین رفتند و همچنین تلاش نویسنده برای برساختن گفتمانی خاص سیاهان. شخصیتهای رمان هر کدام با توجه به تصویری که از گذشته در ذهن دارند، آن را به یاد میآورند و دوباره آن را برمیسازند. شخصیتهای سیاه در فضای چندآوایی رمان آزادانه آنچه را که به واسطهی استیلای فراروایت سفیدپوستان غیرقابل گفتن بوده و ناگفته مانده به یاد میآورند و در نهایت گفتمان سفید را به چالش میکشند، معانی مسدود را احیا و دالهای شناور را بر طبق مفاهیم فرهنگی خود درون یک گفتمان خاص مفصل بندی میکنند. در نتیجه معیار معقول بودن گفتمان برتر مورد پرسش قرار میگیرد و ساختار شکنی سبب بحران درون گفتمان هژمون می شود. در نقد رمان یاد شده از نظریه های ژان فرانسوا لیوتا ر، میخائیل باختین، ارنستو لاکلا و شنتال موفه که بر چگونگی تعلیق گفتمان برتر توسط فرهنگ های به حاشیه رانده شده تاکیید دارند استفاده شده است.https://jor.ut.ac.ir/article_71937_9a6ed949ab2ec7c5105761b26c63f672.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622Bakhtin’s Carnivalesque-Grotesque Realism and the Voice of Other in Sylvia Plath’s ‘Metaphors’بررسی رئالیسم کارناوالی-تلخ خند و صدای دیگری از منظر باختین در شعر ”استعاره ها“ اثر سیلویا پلت2692827193810.22059/jor.2017.240108.1569FAسید رحیمموسوی نیاعضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات انگلیسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستانسعیدهمظلومیانزبان و ادبیات انگلیسی، ادبیات و علوم انسانی، شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستانJournal Article20170820The present study examines Mikhail Bakhtin’s carnivalesque-grotesque realism in Sylvia Plath’s poem “Metaphors” and shows how this technique can divert the reader from the socially constructed idealism and provide a different view and expression of reality. In “Metaphors”, Plath creates grotesque images and places them in a carnivalesque atmosphere to degrade the ideal image of a pregnant mother and let the reader hear the voice of the pregnant mother as the other. Plath’s humorous and different expression creates a carnivalesque atmosphere in which objects and creatures turn around the concept of pregnancy and the pregnant mother's body, degrade the image of ‘ideal pregnancy’, and replace it with the reality of what the pregnant mother experiences. This essay, through the carnivalesque-grotesque realism that Plath uses as a defensive technique against the dominant and idealistic language, demonstrates how much feminine writing can enrich human experiance and perception of realities. It also shows how adimrable Path’s courage and clarity are.چکیده: در این مقاله تمهید رئالیسم کارناوالی-تلخخند از منظر میخاییل باختین را در شعر ”استعارهها“ اثر سیلویا پلت بررسی میکنیم و نشان میدهیم که این شگرد تا چه اندازه مخاطب را از ایدئالیسم پرورده اجتماعی دور میکند و بیان متفاوتی از واقعیات ارائه میدهد. پلت تصاویر تلخخندی میآفریند و آنها را در فضایی کارناوالی قرار میدهد تا با تنزل تصویر ایدئال از مادر باردار، صدا، تجربه و درک او از بارداری را به عنوان صدای دیگری به گوش مخاطب برساند. درک مخاطب از واقعیت نیز مرهون فضای کارناوالی و تصاویر تلخخندی است که پلت با بیان هزلگونه و متفاوت در همهجا آرامش ذهنی و احساسی خواننده را به چالش میکشد. این مقاله با بررسی رئالیسم کارناوالی-تلخخند که پلت آن را به صورت تمهید دفاعی علیه زبان مسلط و ایدئالگرا بهکار میبرد نشان میدهد نوشتار زنانه تا چه حد میتواند بر غنای تجربه انسانی و درک انسان از واقعیات بیفزاید و اینکه ارزش کار پلت، صراحت بیان و شجاعت او در انجام این مهم تا چه حد ستودنی است.https://jor.ut.ac.ir/article_71938_a5cf94e284b5778cc6503eecebe77e5f.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-413124120190622The Semiotic Reading of Akhavan’s Epigraphخوانش نشانه شناختی «کتیبه» اخوان2833067193910.22059/jor.2019.204362.1371FAعلیرضانبی لواستاد زبان و ادبیات فارسی،گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایرانJournal Article20160411The main issue, in this article, is the analysis of Akhavan’s “Epigraph” based on Michael Riffaterr’s semiotic theory. According to Michael Riffaterr’s semiotic theory, the reading of poems includes two stages: an exploratory (Heuristic) and a reading-oriented (Retroactive) stage. The first stage involves the search for meaning and the second stage considers the implications of language. In research based on semiotics of poetry, Akhavan’s “Epigraph” will be checked on reading-oriented (Retroactive) stage. This stage considers its implications of language. This approach in reading the text may explain the relationship between covert and internal accumulation of elements and systems in the text. This then brings the critic to the Hypogram and ultimately leads to the perception of these issues and uncovers the poems structural matrix. It is assumed that can be reached second reading in Akhavan’s “Epigraph” and ungrammatical elements, the accumulation, descriptive systems and the structural matrix of Akhavan’s “Epigraph” can be revealed.مسأله اصلی در این مقاله، بررسی و تحلیل شعر کتیبه اخوان، بر مبنای نظریه نشانه شناسی مایکل ریفاتر است، در این نظریه، ابتدا اشعار به دو شیوه خوانش اکتشافی(Heuristic) و خوانش پس نگر(Retroactive ) بررسی می شوند که در مرحله اول به جستجوی معنا و در مرحله دوم به دلالت های زبانی توجه می شود، در روش تحقیق مبتنی بر نشانه شناسی، کتیبه به شیوه خوانش پس نگرانه (Retroactive ) بررسی می شود و در این مرحله به دلالت های زبانی آن توجه می شود، در این خوانش پس از مشخص کردن عناصر غیردستوری، ارتباط پنهانی و درونی عناصر متن در قالب انباشت و منظومه های توصیفی تبیین می گردد، سپس به دریافت هیپوگرام ها یا موضوعات کلیدی روی آورده می شود و نهایتا به دریافت و کشف ماتریس یا شبکه ساختاری شعر ختم می شود. فرض بر این است که در شعر کتبیه می توان به خوانش دوم یا پس نگرانه دست یافت و عناصر غیر دستوری، انباشت ها، منظومه های توصیفی و شبکه ساختاری آن را نشان داد.https://jor.ut.ac.ir/article_71939_2e7244d6a413957e90b07c4cbc88ffd1.pdf