دانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222Rereading Naipaul’s Orient in the Light of Orientalismبازخوانی شرق نایپول از دیدگاه شرقشناسی52022857FAفاضلاسدی امجددانشگاه تربیت معلم، دکترافاطمهاسمعیلیدانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کارشناس ارشدJournal Article19700101As a significant number of post-colonial writers have reread colonial masterpieces, the main purpose of the researchers in this study is a detailed analysis of Among the Believers by V. S. Naipaul in the light of Orientalism.This article is indeed a response to the representation of the Orient, Islam, and the Islamic Middle East in the West, in general, and in Naipaul’s travel writing, in particular. The present article is also an attempt to trace the concepts and images that led not only to the emergence of the stereotypical and monolithic Orient, but also the portrayal of the Muslims throughout colonial discourse and clichés. Moreover, it focuses on the process of generating the constructed representation that established in the end the binary opposition between the Orient and the Occident. In fact, the orientalized Orient with its cultural, religious, political, and historical differences has been turned into a serious threat against the Western civilization. Finally, the researchers endeavor to highlight the Orientals’ resistance as well as the role of Islam as a matrix of resistance against the dominance and hegemony of the West.همانطور که بسیاری از نویسندگان دورة پسا استعمار به بازخوانی آثار استعماری پرداختند، در این مقاله سفرنامة در میان مؤمنان اثر وی. س. نایپول (V. S. Naipaul) بهعنوان متنی استعماری بازخوانی شده و از دیدگاه شرقشناسی بررسی میشود. در واقع این بررسی پاسخی است به تصویرسازی از شرق، اسلام و به ویژه خاورمیانة اسلامی. در ادامه نویسندگان به دنبال علائمیاند که شرق را شرقی کلیشهای و یکنواخت جلوهگر میسازد و مسلمانان را در قالب کلیشه و گفتمان غالب و استعماری به تصویر میکشد. افزون برآن، عوامل و فرایند این بازنمایی ساختگی، بررسی میشود. چراکه این بازنمایی سرانجام پای ای برای ایجاد رابطهای مبنی بر «تضاد دوگانه» میان غرب و شرق میشود. «شرق ساخته شده» به دلیل اختلافات فرهنگی، مذهبی، سیاسی و تاریخی به عنوان تهدیدی جدی برای تمدن غرب معرفی میگردد. در پایان، از آنجایی که در مقابل هر قدرتی، مقاومتی هم صورت میگیرد، جلوهها و نشانههای مقاومت شرقیان و نقش اسلام در پایداری مقابل استعمار غرب در سفرنامة نایپول مورد مطالعه قرار میگیرد.https://jor.ut.ac.ir/article_22857_d258a6d685879ef913df994260faf1c3.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222A Study of the Literary Term Elegy in Urdu Languageبررسی نوع ادبی مرثیه در زبان اردو213922858FAعلیبیاتدانشگاه تهران، دکترای زبان و ادبیات اردوJournal Article19700101Urdu literature has provided an outstanding treasure by using all Persian literary genres presented in both verse and prose. Among all literary genres of poetry elegy is the kind which some of the scholars and critics of the subcontinent consider as an independent genre from Arabic and Persian literature. There is no doubt that mourning and lamenting for the dead has always been part of every nation’s culture. The only difference is between the ways of expression and the depth or shallowness of the feelings. Among them the elegy for Karbala’s Martyrs has found a special form due to its religious significance. Urdu elegiac poets, who are mostly among the Shia Muslims, have improved it to the extent that the scholars and critics of the subcontinent, regardless of their religion and beliefs, admit its literary significance. They have added elements which besides being mournful attract readers and listeners because of their dramatic characteristics. Dividing elegy to different parts and particles such as face, figure, entrance, battle, and etc. in the form of Mosaddas Tarkibband during different periods of time shaped a literary genre in which only the dignified poets could shine. So during the glorious days of Urdu elegy in the city of Lakhnau, lowly educated and inexperienced elegiac poets were left out naturally and the literary significance of Urdu Elegy was raised highly by the dignified and first class poets’ presence.زبان اردو از تمام گونههای ادبیمنظوم و منثور فارسی استفاده نموده و سرمایهای عظیم فراهم آورده است. در میان انواع ادبی منظوم اردو، «مرثیه» نوعی است که برخی از محققان و نقادان شبهقارهای برآنند که نوع ادبی مستقل از عربی و حتی فارسی است. آنچه مسلم است این است که مویه و نوحه بر متوفی در فرهنگ تمام ملتها از زمانهای دور وجود داشته و دارد و در این میان، تفاوت فقط در نوع ابراز آن و شدت و ضعف بیان تأثرات قلبی است. در این بین مرثیه شهدای کربلا به دلیل وجهة دینی شکل خاصی به خود گرفته است. مرثیهسرایان اردو زبان که بیشتر از مسلمانان شیعی مذهباند، آن را چنان گستردهاند که بیشتر محققان و منتقدان سراسر شبه قاره، بدون تمایز دین ومذهب به اهمیت ادبیآن اذعان دارند. آنان اجزائیرا به مرثیه افزودند که افزون بر حزنانگیز بودن، به دلیل ویژگیهای دراماتیک و نمایشنامهای و غیره خواننده و شنونده را به خود جلب میکند. تقسیمبندی مرثیه به بخشها واجزاء گوناگون، مانند «چهرهسراپا»، «آمد»، «جنگ» و غیره در قالب ترکیببند مسدس در دورههای مختلف گونهای ادبی را بوجودآورد که فقط شاعران بلندمرتبه میتوانستند در این عرصه عرض اندام کنند و خود بخود در دورة درخشش مرثیة اردو در شهر لکنئو نوحهسرایان کمسواد و شاعران کم تجربهکنار رفته و با حضور شاعران بلند مرتبهاهمیت ادبی مرثیة اردو افزایش بسیار یافت.https://jor.ut.ac.ir/article_22858_2f3d7d43d66335bf94195c6cb25e332a.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222Presentation of the Conflicts of Society and Identity in German Migration Literatureطرح تضادهای اجتماعی و هویتی در «ادبیات مهاجرت» آلمان416022859FAنرجسخداییدانشگاه شهیدبهشتی، دکترای زبان و ادبیات آلمانیJournal Article19700101Since the late Seventies the German literary scene has witnessed a rising presence of German writers of foreign extraction examining their intercultural experiences on pivotal topics like refugees, schism, alienation, identity crises, and social and cultural conflicts. This paper deals with the method of presentation of the conflicts and problems related to culture, society and identity as depicted in selected migration literature of the last two decades of the twentieth century, and shows that the experiences of alienation and incongruity depict ed in these texts have had a variety of reaction s, and have suffered a significant and rapid development during several decades. A literature initially intended to confront prejudice, manages in a relatively short period, through the introduction of new topics and variety of form and language, to move from the borders of cultural discourse into the depths, and find it ’ s proper place in contemporary German literature.از پایان دهة هفتاد قرن بیستم میلادی، ادبیات آلمان شاهد حضور فزایندة نویسند گان خارجی تبارِ آلمانی نویسی است که تجاربِ بینا فرهنگی خود را پیرامون موضوعاتی محوری چون آوارگی، گسست، بیگانگی، بحران های هویتی و تضاد های فرهنگی و اجتماعی بازنمایی می کنند. جستار حاضر به چگونگی طرح تضاد ها و مشکلات فرهنگی، اجتماعی و هویتی در متون منتخبِ «ادبیات مهاجرت» (Migrationsliteratur) در دو دهة پایانی قرن بیستم می پردازد و نشان می دهد که تجربه های بیگانگی، نا همسانی و نا همزمانی در این متون، بازتاب های بسیار متنوعی داشته و دستخوش دگرگونی های پر شتاب و چشمگیری بوده است. ادبیاتی که در آغاز با سودای مبارزه علیه تبعیض و پیشداوری پا بهمیدان گذاشته بود، در مدت زمان کوتاهی موفق شده است با طرح سوژههای نو و تنوع شکلی و زبانی از حاشیة گفتمانهای فرهنگی به عمق نفوذ کند و جایگاه ویژة خود را در ادبیات معاصر آلمان بیابد.https://jor.ut.ac.ir/article_22859_31648b3c6b5918e0f3c5ecb482e75a15.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222Analyse of the Theme of Obligatory Identity in The Sand Child, by Tahar Ben Jellounبررسی مضمون هویت تحمیلی در فرزند خاک، اثر طاهر بن جلون617422860FAمحبوبهفهیم کلامدانشگاه آزاد اسلامی اراک، دکترامحمدرضامحسنیدانشگاه آزاد اسلامی اراک، دکتراJournal Article19700101The Sand Ch ild is the m asterpiece by the Moro ccan- French au thor, Tahar Ben-Jel loun. In this maste rpiece, by rec alling the memories of h is na tive cou ntry and omi tting the boun dry betwe en reali ty and fan tasy, Ben -J ell oun has crat ed a world which is the combination of these two elements. Ben-Jelloun presents symbolically in this work, a tragic matter. In this masterpiece, the author presents the theme of search for identity of the protagonist. He does not only present the reality of society in his story, but also criticizes the loss of identity. This article tries to study not only identity, but also to research about subject, characterization and Ben-Jelloun’s world. This research is an opportunity to study in this masterpiece, the results of obligatory identity and the improper deportment with daughters in some traditional societies.فرزند خاک، اثر طاهر بنجلون، نویسندة آفریقایی تبار فرانسوی است. در این اثر، بن جلون با تداعی خاطرات زادگاه خود و با حذف مرز بین واقعیت و خیال، رمانی میآفریند و دنیای آمیخته از هر دو عنصر را به خواننده عرضه میدارد. آن چه مایة موجودیت این رمان میشود، مضمون تراژیک آن است که مصداق زندگی عینی برخی از مردمان جوامع سنتی است. در این اثر، بن جلون به طرح موضوع جستجوی هویت در شخصیت داستان خویش که شباهت بسیاری به هموطنانش و جوامع شرقی دارد، میپردازد. او تنها به واگویة واقعیتهای عریان جامعة پیرامونش در خلال داستان اکتفا نمیکند، بلکه آگاهانه هویت باختگی آنان را مورد انتقاد قرار میدهد. در این پژوهش، به موازات بررسی این مقوله، سعی شده است تا با تحلیل این اثر از حیث موضوع داستانی، شخصیت پردازی و نگاه انتقادی نویسنده به جامعهاش را بررسی کنیم و نتایج «هویت تحمیلی» و رویکرد نامناسب برخی از جوامع سنتی را به داشتن فرزند دختر را در خلال اثر مورد مطالعه قرار دهیم.https://jor.ut.ac.ir/article_22860_306f6d2859ab94915c6d530fb5ccd6e0.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222The Representation of the Negritude Movement in Wole Soyinka’s A Dance of the Forestsبازتاب و نقد جنبش نگریتود در رقص جنگلها اثر وله شویینکا759222861FAسید محمدمرندیدانشگاه تهران، دکترا0000-0003-3600-1008محسنحنیفدانشگاه تهران، دانشجوی دکتری زبان و ادبیات انگلیسیJournal Article19700101The Negritude movement reached the crux of its popularity in 1960s. Thinkers of this movement to defy the constant development of imperial cultural domination employed the discourse of the colonizer. For instance, they appropriated the binary oppositions which were initially propagated by colonialism but disarranged the hierarchies of importance, beauty and po wer in them. A Dance of the For ests, written in 1960, at one level is a critique of the Negritude movement. According to what has been represented in the play, Soyinka admonishes most of the theoretical principles of Negritudinism yet, at the same time, he believes in the strategic political potentialities of the movement. Claiming that cultures in Africa, as elsewhere, have never been self-directed, Soyinka questions the essentialist outlook on hist ory and race held by the Negrit udinists. In brief, he presumably does not advocate Negritudinist ideologies unless they are employed transitorily to resist imperialism.جنبش نگریتود در دهة 60 میلادی به اوج شهرت رسید. اندیشمندان این جنبش برای مقابله با قدرت رو به گسترش امپریالیسم، بهرهگیری از گفتار استعمارگر را یکی از شیوههای این رودررویی نهادند. برای مثال، نگریتودگراها از تقابلهای دوتایی که در بطن گفتار سلطهطلبان بود، استفاده کردند، ولی در اقدامی راهبردی سلسله مراتب اهمیت، زیبایی و قدرت را به هم ریختند. رقص جنگلها، نوشته به سال 1960، در لایهای از خود نقدی بر جنبش نگریتود است. بنا بر آنچه در این نمایشنامه بازتاب داده شده است، شویینکا بیشتر پایههای نظری این جنبش را زیر سؤال میبرد، هرچند در عین حال به قابلیتهای راهبردی سیاسی آن باور دارد. آنان مدعیاند که فرهنگهای آفریقایی، همچون فرهنگ دیگر مناطق، استقلال عمل ندارند، از اینرو شویینکا نگاه ماهیتگرای نگریتودگراها را به تاریخ و نژاد نکوهش میکند. در مجموع، به نظر میرسد که شویینکا موافق عقاید نگریتود نیست، مگر اینکه به صورت مقطعی برای ایستایی در برابر امپریالیسم به کار گرفته شوند.https://jor.ut.ac.ir/article_22861_2a15e210b519f2ef31d08b8206cb1181.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222Language Specificities and Poetry: A Comparison of the Poems of Hafez and Shakespeareنقش محدودیتها و قابلیتهای زبانی در شکلگیری ادبیات منظوم: تحلیل اشعاری از حافظ و شکسپیر9311222862FAمهرزادمنصوریدانشگاه شیراز، دکتراJournal Article19700101Some believe that language and literature are two independent systems while others hold that the two areas are not independent of each other. The present study has tried to demonstrate that Persian poetry is closely tied with the language by evaluating the influence of scrambling, word order, complex predicates, subject-verb agreement as well as some supersegmental features in Hafez’s works as one of the most outstanding poets in Persian literature. To do so, some sonnets of the poet have been analyzed in terms of the above -mentioned features. The study indicates that in addition to complex predicates that restrict the Persian verbs to a few forms like “kardan”(to do) and “Zadan”( to hit), the six agreement markers increase the number of repetition. A contrastive study of Shakespeare’s and Hafez’ sonnets in the study showed that literary devices of Persian and English literature are different. It has been argued that in Persian repetition of agreement markers as well as light verbs are important devices in creating literary works while the English language lacks them.توجه به ساختارزبانی اثرادبی ازویژگیهای ممتازمکتب صورتگرای(فرمالیستی)روسی است که درسالهای آغازین قرن نوزده مطرح وپس ازآن نیزمورداقبال بسیاری از زبانشناسان وادیبان قرار گرفت.با توجه به بحثهایی که درزمینة رابطة زبان وادبیات مطرح است که برخی زبان رابطورکلی جدای ازادبیات میبینند و برخی به عکس زبان را محملی برای ادبیات میانگارند،این پژوهش میکوشد تا با استناد به برخی از ویژگیهای زبان فارسی نشان دهد که شکلگیری ادبیات منظوم به ویژگیهای زبانی هرزبان بستگی دارد. در این زمینه مقاله میکوشد تابا بررسی ابزارهای زبانشناختی چون قلب نحوی،مطابقه فاعلی وهمچنین ترتیب کلمات اصلی درپارهای از اشعارحافظ نشان دهد که تاچهاندازه این ابزارهای زبانی درنظمآفرینی ادبیات منظوم فارسی مؤثرند. در این پژوهش با مقایسه پارهای از اشعار حافظ و شکسپیر نشان داده شده است که چگونه استفاده و یا عدم استفاده از چنین ابزارهایی میتواند در شکلدهی این دو ادبیات مؤثر باشد. همچنین این پژوهش تفاوت گرایش به ادبیات منظوم در ادبیات فارسی و گرایش به ادبیات منثور در ادبیات انگلیسی را ناشی از امکان استفادة شاعر از برخی از قابلیتها و ابزارهای زبانی این دو زبان میداند و نشان میدهد که حداقل بخشی از ادبیات در هر زبان به ویژگیهای زبانی زبانی که ادبیات به آن تظاهر مییابد بستگی دارد. این پژوهش عملاً نشان میدهد که ادبیات برخلاف برخی از هنرها که مستقل از مصالح مورد استفاده به صورت حقیقتی جداگانهاند، زبان به عنوان مواد بیان ادبیات در شکلدهی ادبیات مؤثر است. بر اساس یافتههای این پژوهش برجستهشدن نوعی از ادبیات در زبانی خاص متاثر از قابلیتها و محدویتهای آن زبان خاص میباشد.https://jor.ut.ac.ir/article_22862_0a772dcaef372f465439af488f6da288.pdfدانشگاه تهرانپژوهش ادبیات معاصر جهان2588-4131156020101222Typology in the Modern Theater or Smirk Theaterنشانه شناسی تئاتر نو11312622863FAپریسامهم کار خیراندیشدانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، کارشناس ارشدJournal Article19700101U nderstanding t he e lements or s tructural c onstituents of t he m odern t heater is not e nough. It s hould be e xamined t hrough a m ethod according to which the characteristics of Modern Theater are harmonized and lead to an organized system. Hence, the elements can only be understood through the whole body. This paper tries to achieve some results about the Modern Theater through a structural analysis. In doing so, some structural elements of the Modern Theater or Ridicule Theater are examined through UNESCO Theater and then the paper compares the differences between the body of this kind of theater and the traditional one. These differences clarify the essence of Modern Theater. One of the most significant differences is the language of the scene including movements, lightings, sounds, etc. which receives an important attention and increases the dramatic effect of the work.برای بررسی کارکرد یک مجموعه نمیتوان به شناخت پارهای از عناصر ساختاری آن بسنده کرد. به همین دلیل است که شناخت پارههای پیکر تئاتر نو، یا عناصر ساختاری آن، نیز به تنهایی برای بررسی کارکرد کل مجموعة تئاتری میـــدان نمیدهند، از اینرو آن را باید بر نظامی استوار کرد که ویژگیهای تئاتر نو مبتنی بر آن انتظام یابد. از اینجاست که پارهها را تنها با ساختار پیکـرهها میتوان دریافت. در این مقاله با تحلیل ساختارگرایانه دربارة تئاتر نو میکوشیم تا به نتایجی برسیم که شاید بهتر باشد برای نیل به آن، نخست و با یاری گرفتن از تئاتر یونسکو، برخی از عناصر ساختاری تئاتر نو، یا تئاتر ریشخند را یک به یک بررسی کرده، سپس تفاوت پیکرة این تئاتر را با تئاتر سنتی مورد توجه قرار داده و تفاوتی را که همزمان نشان دهندة جوهرة تئاتر نو است، روشن میگردانیم. از مهمترین این تفاوتها همان زبان صحنهای است که از آن جمله میتوان بهحرکات، نورپردازیها، اصوات و ... اشاره کرد که اهمیتی ویژه مییابند تا از این طریق بر جنبة نمایشی اثر بیافزایند.https://jor.ut.ac.ir/article_22863_e61239b7315e7af9bca8d92f6f5b47cc.pdf