دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Simile and its types in the tradition of contemporary Persian and Italian literature همسانی (تشبیه) و گونه‌های آن در سنت ادبیات معاصر ایران و ایتالیا 1 16 93439 10.22059/jor.2023.355758.2397 FA ایمان منسوب بصیری گروه زبان و ادبیات ایتالیایی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 02 21 In order to reach the field of comparative literature in the modern era as an emerging phenomenon in the field of humanities research, it is necessary to apply the knowledge that plays a role in the field of linguistics and rhetoric. Rhetorical techniques, after the knowledge of linguistics, in understanding the mechanisms of literary text creation and stylistic analysis of each work, are one of the keys to cross-cultural research. In this article we intend to explore one of the most fundamental arrays of rhetorical technique, like, simile, in Persian literature and the literature of Romance culture, to better show the role of one of the tools of imagination in two different fields of language creation. Therefore, it is tried to adapt the norms and practical foundations of the simile array, which is more developed in Persian literature than the culture of romance, to the European view of this concept. برای رهیافت به عرصه‌ی ادبیات تطبیقی، چونان پدیده‌ای نوظهور در زمینۀ پژوهش‌های علوم انسانی، کاربرد دانش‌هایی که در حوزه‌ی زبانشناسی و سخنوری نقش دارند بایسته به چشم می‌آید. فنون سخنوری، پس از دانش زبانشناسی و زیرشاخه‌های آن، در دریافت سازوکارهای پیدایش متن ادبی و تحلیل سبک‌شناختی هر اثر یکی از کلیدهای رهگشا در گام نهادن به پژوهش‌های میان‌فرهنگی است که پیش ازاین در پهنه‌ی ادبیات تطبیقی بیشتر به جنبه‌های درونمایه‌شناختی محدود بوده است. در این گفتار، برآنیم که با کاوش پیرامون یکی از بنیادی‌ترین آرایه‌های فن سخنوری، همسانی یا تشبیه، در ادبیات ایران و ادب حوز‌ه‌ی رومیایی، نقش یکی از دستمایه‌های خیال‌آفرینی را در دو عرصه‌ی گوناگون زبان‌آوری بهتر بازنمایانیم. همسانی (تشبیه) در رساله‌های پیرامون فنون سخنوری نگارش یافته در اروپا چندان از بخت برخوردار نبوده ‌است تا بدانجا که برخی نویسندگان مانند ماتیوس اهل وندوم در کتاب هنر سرایش بر آن تاخته‌اند، اما این‌گونه دیدگاه در ادبیات پارسی و رساله‌هایی که پیرامون فن سخنوری در سپهر فرهنگ ایرانی نگارش یافته‌است به چشم نمی‌آید. همسنجی دیدگاه سخنورانه نویسندگان ایرانی و اروپایی به ویژه در سده‌های میانی در پژوهش‌های هم‌روزگار ما کمتر صورت گرفته‌است و رهیافت پژوهشگران ایرانی بیشتر اعمال دیدگاه سخنوری غربی بر ادبیات پارسی بوده‌است. در جستار پیشروی تلاش می‌شود که هنجارها و بنیادهای کاربردی آرایه‌ی همسانی، که در ادبیات ایران توسعه‌یافته‌تر از فرهنگ رومیایی است، به‌گونه‌ای بر طرز بینش اروپایی از این آرایه منطبق گردد. در این راستا، در گزارش شاهدهای ادبی، تکیه بر متون ایتالیایی، پروانسال و پارسی خواهد بود که از سده‌های میانی تا سده بیستم برگزیده شده‌اند.

https://jor.ut.ac.ir/article_93439_fbb2d13f1ff93ded7c87656d77880a6a.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Mythological Paradigms in Modern Arabic and Kurdish Poetry; A Case Study of Adonis and Sherko Bekas کاربست اسطوره در شعر نو عربی و کُردی؛ بررسی موردی شعر ادونیس و شیرکو بیکه‌س 17 46 93464 10.22059/jor.2022.330312.2202 FA شرافت کریمی گروه زبان و ادبیات عربی دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0003-0695-1838 گلاویژ شیخی گروه زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران Journal Article 2021 09 08 Myth, as the first human intellectual system, is part of the mental experiences of nations, and poetry has been a continuation of that because imagination in myth is cognate with the imagery in poetry. Adonis and Bekas, with assimilative and abstract mindsets and breaking down classical forms have brought great innovations and by adopting and recreating mythological symbols have appropriated them to express their themes. This research, using content analysis and a comparative approach based on the American school, examines the application of myth in modern Arabic and Kurdish poetry, with an emphasis on the poems of Adonis and Sherko Bekas, to explain the fundamental aspects of the mythological symbols in their poetry. Myth is used in all the major themes of Adonis and Sherko Bekas’ poetry, yet implicit connotations of mythological concepts are more than the explicit ones. Phoenix, Jesus, Mary, Scheherazade, Cain and Abel, Mahyar and Hallaj, Sisyphus, Noah and Sindbad are among the common myths in their poetry. Sherko Bekas is more inclined towards Eastern and Iranian myths, while Adonis often leans towards Greek and Roman myths. Expanding the semantic strategies, utilizing conceptualization capacity, exerting the fluidity of mythological themes, and combining them with historical knowledge are factors that have helped both poets succeed in applying myth in their poetry. They have added to the richness of the meaning of their poetry by combining concepts, masking mythical characters, strengthening structural and conceptual functions of language, explaining the mental and physical dimensions of time and place, and hinting at narratives and characters. اسطوره به عنوان اولین نظام فکری بشر، بخشی از تجارب ذهنی ملل است و شعر تداومبخش آن بوده است؛ زیرا تخیل در اسطوره ماهیتی متناسب با صور خیال در شعر دارد. آشنایی شاعران با اسطورهها، کارکرد مطلوب اسطورهها در بیان موضوعات و غنای زبان از عوامل گرایش شاعران کُرد و عرب به آن است. ادونیس و بیکهس با ذهنیتی انضمامی انتزاعی و درهم شکستن فرمهای کلاسیک نوآوری کرده و با تصرف و بازآفرینی در اسطورهها و نمادهای اسطورهای، آن را در خدمت بیان مضامین قرار دادهاند. پژوهش حاضر به شیوۀ تحلیل محتوا و بر مبنای رویکرد تطبیقی در مکتب آمریکا، کاربست اسطوره در شعر نو عربی و کُردی را با تأکید بر اشعار ادونیس و شیرکو بررسی کرده تا وجوه بنیادین نمادهای اسطورهای شعر آنها را تبیین نماید. اسطوره در همه موضوعات اصلی شعر ادونیس و شیرکو به کار رفته و دلالتهای ضمنی مفاهیم اساطیری بیش از دلالتهای آشکار است. ققنوس، عیسی، مریم، شهرزاد، قابیل و هابیل، مهیار و حلاج، سیزیف، نوح وسندباد از جمله اسطورههای مشترک در شعر آنهاست. شیرکو بیشتر به اسطورههای شرقی و ایرانی و ادونیس اغلب به اسطورههای یونانی و رومی گرایش دارد. بسط راهبردهای معنایی، استفاده از ظرفیت مفهومسازی و سیلان مضامین اسطورهای و تلفیق آن با مفاهیم ذهنی و شناخت تاریخ از عوامل توفیق هر دو شاعر در کاربست اسطوره است. آنها با تلفیق مفاهیم، نقابسازی از شخصیتهای اسطورهای، تقویت کارکردهای ساختاری و مفهومی زبان، تبیین ابعاد ذهنی و عینی زمان و مکان و تلمیح به روایتها و شخصیتها بر غنای معنایی شعر افزودهاند.

https://jor.ut.ac.ir/article_93464_cd4270d28118516244519c3d059c5332.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Neocolonization and the Otherising Policy: Agonistic Identity in A’la Al-Aswani’s Chicago and The Republic of False Truths استعمار نوین و سیاست دیگرستیزی: هویت «دشمن دوست نما» در رمانهای ‌ جمهوریت، حقیقتی دروغین و شیکاگو اثر علا الاسوانی 47 68 93441 10.22059/jor.2023.298216.1952 FA فاطمه برناکی استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیلسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران علی سلامی گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 02 20 Colonial Politics and the way freedom and equality are addressed have long been the subject of scrutiny by postcolonial critics. This study undertakes a literary analysis of the portrayal of Arabs and Muslims in relation to Americans in the post-9/11 era. Specifically, it examines Ala Al Aswani’s novels, namely Chicago and The Republic of False Truths, through the lens of Chantal Mouffe’s theories on agonistic identity and pluralistic democracy. The objective is to explore the dynamics between Arabs and Americans, as well as the influence of American ideology, in order to ascertain whether genuine equality and freedom are universally realized or if such claims merely serve as veils for new forms of colonialism. Consequently, this article argues that following the September attacks in America, certain neo-colonial policies have come into play, engendering the construction of agonistic identities. By fostering this antagonism, animosity towards individuals of different cultures and religions remains concealed, thereby enabling more effective control over perceived adversaries. The post-9/11 era has witnessed a resurgence of animosity towards others who are viewed as potential sources of threats and fear. Such animosity can be discerned and analyzed within the selected novels, shedding light on the covert reality that Americans harbor neocolonial tendencies of marginalization towards individuals of different races or religions. However, this enmity remains obscured, serving as a means of enhanced control. سیاست های استعماری ونادیده انگاشتن برابری و ارزشهای فردی همواره مورد توجه منتقدان پسااستعماری بوده است. خوانشی ادبی در خصوص جایگاه نژاد عرب و مسلمانان در آمریکا به عنوان کشورمدعی دموکراسی و برابری حقوق همگان در دوران پسا استعماری می تواند بیانگر سیاست نواستعمارگرایانه امریکا در عصر حاضر باشد. مقاله حاضر به بررسی هویت اعراب و مسلمانان در تقابل با هویت امریکایی در رمان های شیکاگو (2007) و جمهوریت، حقیقتی دروغین (2021) آثار علا الاسوانی بر اساس نظریه سیاسی شانتل موف در خصوص دموکراسی کثرت گرا و دشمن دوست نما می پردازد که این حقیقت را تبیین می نماید که دموکراسی واقعی غیر ممکن بوده و در دموکراسی کثرت گرا خصومت ها و دشمنی ها به صورت یک رابطه به ظاهر دوستانه پنهان می گردند تا بتوان مخالفان را تحت کنترل خود قرار داد که این بیانگر نوعی استعمار نوین است. رمان شیکاگو با به تصویر کشیدن زندگی مهاجران در آمریکا در دوران پس از حملات 11 سپتامبر 2001 و رمان دموکراسی حقیقتی دروغین، با روایت نمودن جریان انقلاب مصر، بر استعمار نوین و پنهان امریکا وغرب می تازد که در آن مسلمانان و اعراب به عنوان دشمنان و تروریستهای بالقوه برای آمریکا و مردمش ترسیم می شوند و در شرق، این دیگر ستیزی به صورت معرفی عرب تبار به عنوان ملتی که لایق انقلاب و آزادی نیستند نمود پیدا می کند. این رویکرد پرده از ماهیت واقعی سیاست نواستعماری امریکا و غرب برمید ارد.

https://jor.ut.ac.ir/article_93441_e4cb419342fb85e357b794375e06f6db.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Narcissism and Destructiveness at the Heart of Anne Landsman’s The Devil’s Chimney خودشیفتگی و ویران گری در رمان دودکش شیطان به قلم آنه لندزمن 69 91 93616 10.22059/jor.2021.320187.2121 FA شکوفه اولیاء گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی ، دانشگاه تهران، ایران زینب قاسمی طاری گروه مطالعات آمریکا، دانشکده ی مطالعات جهان، دانشگاه تهران،‌تهران،‌ایران سید محمد مرندی گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران،‌تهران،‌ایران 0000-0003-3600-1008 Journal Article 2021 03 06 The present article opens, by way of introduction, with presenting the Frankfurt School of critical theory, of which Erich Fromm was an active member until his break from it the late 1930s. Fromm has been relegated to oblivion both in the West and in Iranian academic circles, where his views are seldom taught at universities and applied to works of literature. Fromm’s strong belief in the existence of a human essence proves to be unpopular nowadays among post-structuralist thinkers, and the eclectic nature of his work is similarly problematic in today’s specialized world. To fill this void, this article first elucidates key Frommian concepts such as the social unconscious, the social character and sheds light on non-productive character structures such as the hoarding orientation, the exploitative orientation, the marketing orientation, the necrophilous-destructive orientation as well as the productive character orientation. It then applies these concepts to Anne Landsman’s debut, postmodern South African novel The Devil’s Chimney (1997) which remains relatively untouched by scholarship. This article focuses furthermore on the Jacobs family and Miss Beatrice who embody the marketing orientation. September, by contrast, is posited as the epitome of the productive orientation who deeply loves people as well as animals and, as an artist, engages in creative activity. پژوهش پیش رو با معرفی اریش (اریک) فروم به عنوان عضوی از مکتب فرانکفورت آغاز می شود و در ادامه توضیح می دهد که او چگونه با خوانش منحصر به فرد خود از فروید و آثارش، به مرور از دیگر اعضای این مکتب فاصله گرفت. فروم که از وی حتی در غرب به عنوان روشنفکری گمنام یاد می شود، در ایران شخصیتی است فراموش شده، که کمتر مورد توجه ادیبان و پژوهش گران قرار گرفته است. جستار حاضر بر آن است تا نخست مفاهیمی چون منش های بی ثمر و غیر خلاق را توضیح دهد، به ویژه منش محتکر، منش بهره کش، منش بازاری و منش مرده گرا-ویران گر، و سپس به تحلیل رمان دودکش شیطان (۱۹۹۷)، اثری ادبی به قلم آنه لندزمن بپردازد که آن گونه که باید مورد توجه منتقدان ادبی قرار نگرفته است. این رمان دوران استعمار (۱۹۱۰-۱۹۱۵) را در آفریقای جنوبی به تصویر می کشد. از آن جا که فروم معتقد است که با واکاوی شخصیت‌های غالب جامعه می توان پی به ساختار کلی اجتماع برد، در این پژوهش تلاش بر آن است که با تحلیل شخصیت آقای هنری، سپتامبر، و خانواده ی جاکوبز، دریچه ای به ساختار کلی اجتماع آن روز آفریقای جنوبی تحت استعمار گشوده شود.

https://jor.ut.ac.ir/article_93616_5d7b6b94a2061b94a91f3dbb5cd62df2.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 A Study of Jean Cohen’s Theory of Figures of Speech and its Adaptation in the Language of Classical Persian Poetry بررسی نظریه‌‌ی آرایه‌ی ادبی ژان کوئن و تطبیق آن با زبان شعر کلاسیک فارسی 93 117 93444 10.22059/jor.2022.326511.2183 FA محمدرضا امینی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2021 07 10 Jean Cohen has attempted a thorough study of the figures of speech founded on contradiction from a logical and semantic point of view in a long and difficult article titled “Theory of Figures”. His views on figures of contradiction can be fruitfully applied to Persian poetry with its plentiful and rich contradictory expressions inherited from mystical literature and culture. In the current study, and in the first step, the main core of Cohen’s theory is explained and then the definitions of figures are compared precisely with their Persian counterparts and examples drawn from Persian poetry and especially those of Hafez. The findings of the research not only confirm the general appropriateness of Cohen’s theory to study the contradictional figures in Persian poetry but also it shows that the unknown dimensions of these figures require to be restudied in detail by developing a comprehensive and appropriate model. ژان کوئن در مقاله‌ی دشواریابِ نظریه‌ی آرایه‌ی ادبی ‌کوشیده بر مبنای منطق و معناشناسی، آرایه‌های مبتنی بر تناقض را با ادراکی عمیق و به شکلی سامان‌یافته و منسجم تدوین کند. چنین دیدگاه نوینی برای بررسی‌های شعر فارسی که شاید به دلیل آمیختگی با اندیشه‌های عرفانی و تاثیرپذیری از زبان پر تناقض عرفا سرشار از تعبیرات متناقض‌نماست، مناسبت خاصی دارد. در مقاله‌ی حاضر با تمرکز بر هسته‌ی اصلی مطلب و مقایسه‌ی تعاریف و یافتن مثال‌های مشابه در صناعات ادبی فارسی، نخست سعی شده اساسی‌ترین افکار کوئن با بیانی آسان‌ و روشن ارائه گردد. در گام بعد با نگاهی تطبیقی، این نظریه برای بررسی و تحلیل و طبقه‌‌بندی آرایه‌های شعر فارسی و مخصوصا شعر حافظ که در اندیشه و زبانِ وی، اصل تناقض نقشی کلیدی دارد، به‌کار گرفته شده است. این کار با گذر از ساختارهای واژگانی و نحوی و توجه به بنیادهای ژرف‌ساختی آرایه‌ها انجام گرفته است. از طرف دیگر بر اساس اندیشهی کوئن پیرامون درجه‌بندی مقدار تضاد در انواع تناقض، می‌توان طیفی گسترده از ساخت‌های منطقی و زبانی را برای توضیح انواع تناقض، تضاد و تقابل تدوین کرد. یافته‌های تحقیق علاوه بر تایید مناسبت کلی این دیدگاه برای بررسی شعر فارسی نشان می‌دهد که زوایای نامکشوف این آرایه‌ها با تدوین چنین الگویی باید بازهم مورد مطالعه‌ای تفصیلی قرار گیرند.

https://jor.ut.ac.ir/article_93444_b0c7bb56eb75486dd29d21a4786c3e93.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Dramatic Monologue and Political Resistance: A Jamesonian Reading of Mohsin Hamid’s The Reluctant Fundamentalist تک‌گویی نمایشی و مقاومت سیاسی: خوانشی جیمسونی از رمان «بنیاد گرای ملول» اثر محسن حامد 119 137 93440 10.22059/jor.2021.315113.2085 FA امیر ریاحی نوری استاد مدعو گروه زبان عمومی دانشکده زبان و ادبیات خارجی دانشگاه تهران،تهران،‌ایران رویا الهی گروه زبان انگلیسی دانشگاه ارشاد دماوند، دماوند،‌ایران Journal Article 2020 12 09 The present article endeavors to examine Mohsin Hamid’s The Reluctant Fundamentalist so as to attest to the political resistance effected by its formal aspects. The researchers are inclined to survey Hamid’s novel in the light of the mind-sets of the illustrious contemporary philosopher and literary critic Fredric Jameson. According to Jameson, it is a falsehood to think that the form of a work of art should be considered to be less important than its content owing to the fact that the formal aspects of art embody resisting possibilities and are prone to galvanize the reader into subversive activity. The question the article poses is that whether the novel’s development of dramatic monologue can provide the reader with a unique opportunity for political resistance. In this regard, the formal aspects of the novel can silence the American citizen in order to enable the reader to perceive the world through the eyes of the novel’s Third-World speaker. مقالهی حاضر با خوانشی انتقادی به واکاوی رمان «بنیاد گرای ملول» اثر محسن حامد با هدف بررسی امکان بروز مقاومت سیاسی در نتیجهی ویژگیهای ظاهری اثر مورد اشاره میپردازد. اسلوب و رویکرد ادبی این مقاله بر پایه نظریات فیلسوف شهیر معاصر فردریک جیمسون است. از دیدگاه جیمسون، در بسیاری از موارد، برتری دادن محتوای اثر بر صورت آن (فرم) باوری اشتباه میباشد زیرا ویژگیهای ظاهری آثار هنری دربردارندهی امکان مقاومت سیاسی میباشند که به واسطهی آنها پایداری سیاسی مخاطبان در برابر گفتمانهای حاکم عملی میگردد. پرسشی که پژوهش پیشرو مطرح میسازد این است که آیا رمان حامد میتواند به دلیل استفاده از تکنیک تکگویی نمایشی به برانگیختن حس مقاومت سیاسی در مخاطب بینجامد. در این خصوص، با خاموش کردن شهروند آمریکایی، ویژگیهای ظاهری رمان این امکان را در اختیار مخاطب قرار میدهند تا با ورود به ذهن شخصیت اصلی جهان سومی داستان، به دنیا از دریچهی نگاه وی بنگرد. علاوه بر آن، استفادهی رمان از تکگویی نمایشی نه تنها امکان ورود خواننده اثر را به دنیای شخصیت اصلی مسلمان داستان فراهم مینماید، بلکه امکان ظهور ایستادگی سیاسی مخاطب را در برابر گفتمانهای بیگانهستیزانه و اسلامهراسانهی حاکم بر جامعهی آمریکا در نتیجهی حملات تروریستی یازدهم سپتامبر فراهم میکند.

https://jor.ut.ac.ir/article_93440_23c71923a7b7c3437c1aa5e3b4a0871e.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Cosmopolitanism in Process: Seeking Self-Authenticity in Zadie Smith's White Teeth مفهوم جهان وطنی در فرایند: در جستجوی اصالتِ خود در دندان‌های سفید اثر زیدی اسمیت 139 162 93618 10.22059/jor.2021.311899.2066 FA فرناز اسمخانی یوالاری گروه زبان و ادبیات انگلیسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران بهمن زرین جویی گروه زبان و ادبیات انگلیسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران Journal Article 2020 10 15 In White Teeth, Zadie Smith imparts a realistic and profound commentary on contemporary multicultural London environment, highlighting not only the challenging realities about British multiethnic society, but also about the human condition in such a situation. A key aspect of her novel is an authorial interrogation of the individual subject's position and identity formation, especially that of the first and second-generation immigrants facing the intensified interconnections and interdependencies of live worlds with social diversity in current globalization. In White Teeth, Smith concentrates on diversity of cultural contexts and the implication of divergent historical routes to illustrate how identity and self-authenticity cannot be perceived and maintained simply in terms of the importation of a single national model, global uniformity or in terms of a retreat into individualistic orientations. Different factors such as ethnicity, personal histories, interfamilial relationships, and cultural belonging are discussed in assessing Smith's treatment of the concept of self-authenticity. Studying these dimensions of the novel, this essay brings to the fore different dynamics within Gerard Delanty’s concept of critical cosmopolitanism as a particularly appropriate medium to explore the ways in which history and interpersonal relationships with diversity act and influence the construction of self-authenticity. این پژوهش بر آن است تا ذاتِ دگرگونکنندة مفهوم جهان وطنی و پویایی های اصلیِ تکوین خود، خودبازنگری و خودشناسی را در ارتباط با ساختِ اصالتِ خود در مشارکتِ فرد در تاریخهای مشخص در اثر دندانهای سفید نوشته زیدی اسمیت،بررسی کند. با توجه به ظهورِ مفهوم کثرتباوری در تکوینِ خود یا جامعه در بستر فعلیِ دینامیسمهای جهانی شدن، این پژوهش به دنبالِ درکِ مفهوم جهان وطنیِ نقدگرایانه در این رمان است. در رمان دندانهای سفید، زیدی اسمیت بر تنوعِ بسترهای فرهنگی و مسیرهای تاریخیِ مختلف تمرکز دارد تا نشان دهد که نمیتوان خودشناسی را صرفاً با مفاهیم یک مدلِ ملیِ واحد، همسانیِ جهانیشدن یا گرایشهای فردی، تفسیر و بیان نمود. این پژوهش با در نظر گرفتنِ مفهومِ جهان وطنیِ نقدگرایانه از جرارد دلانتی سعی بر این دارد تا نشان دهد چگونه تلفیق تخیلِ جهان وطنی، و کنشگری، چارچوبی را در جهتِ تغییرِ هویت و رشدِ اصالتِ خود در مواجهه روزمره با تنوع اجتماعی به وجود میآورد. به علاوه، این پژوهش، با بررسی ذاتِ فرآیندیِ مفهوم جهان وطنی نشان می دهد که چگونه گرایشِ جهان وطنی به مثابه فرایندی مستمر در تکوینِ خود عمل میکند و اینکه یک فردِ جهان وطنی همواره در فرایندِ شدن است نه اینکه هویتی ثابت داشته باشد. عوامل مختلفی مانند نژاد، تاریخچة شخصی، ارتباطاتِ میان خانوادگی و تعلقِ فرهنگی، با در نظر گرفتنِ مفهوم اصالتِ خود در اثر زیدی اسمیت، مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت.

https://jor.ut.ac.ir/article_93618_fd0b554396bebf61b2f4c9d75e0d8e0f.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2024 01 01 Examining the Functions of Ecological Discourses in Joël Egloff’s L'Étourdissement بررسی کارکرد گفتمانهای بوم‌محور در رمان منگی نوشته‌ی ژوئل اگلوف 163 187 93617 10.22059/jor.2021.324937.2165 FA نگار مزاری گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران فاطمه مطیع گروه زبان و ادبیات فرانسه، گروه زبان فرانسه دانشکده‌ی ادبیات، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران زهرا اسماعیلی خوشمردان گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه فردوسی مشهد و دانشگاه سوربن نوول-پاریس 3، پاریس، فرانسه Journal Article 1970 01 01 The environment is an active element in environmental literature, serving as a reminder of ancient patterns and human historical memory. Unlike ecocritical criticism, which is a specialized field in literature, ecopoetic criticism has been integrated with such sciences as linguistics, zoology, sociology, anthropology, etc., and has opened up new dimensions in literary studies. The study of the relationship between humans and the environment has led to much attention to the role of humans in increasing or decreasing environmental damage. This reflection resulted in the emergence of new discourses in literature aimed at preserving the environment. Sub-branches of ecocritical criticism, such as environmental linguistics, have focused on language as a social behavior with cultural, identity, social class, and gender factors. They have expanded social discourse and changed human attitudes and behaviors towards the environment. The zoopoetics discourse has focused on animal imagery in literary texts and human/animal interactions. The ecocriticism discourse has repeatedly revealed new meanings in eco-centered discourses by expressing the role of technology in environmental destruction and revival. Egloff in L'Étourdissement uses images related to pollution and animal slaughter to refer to the role of humans and modernity in environmental destruction. This paper examines the function of eco-centered discourses in reflecting the ideology of the society by relying on ecocritical criticism and critical discourse analysis. Results show the generation of risk discourses against the weakness of environmental protection discourses. L'Étourdissement provides a space for the formation of new discourses aimed at promoting environmental culture. محیط‌زیست به عنوان عنصری کنش‌مند در ادبیات زیست‌محیطی مشاهده می‌گردد و یادآور کهن‌الگوها و حافظه تاریخی انسانها می‌باشد، انسان خود جزئی جدایی‌ناپذیر از یک زیست‌محیط طبیعی است. بر خلاف نقد اکوکریتیک که تبدیل به رشته‌ای تخصصی در ادبیات شد، نقد اکوپوئتیک با سایر علوم نظیر زبانشناسی، جانورشناسی، جامعه شناسی، انسانشناسی، روانشناسی و غیره آمیخته شد و ابعاد جدیدی در مطالعات ادبی گشود. بررسی رابطه انسان و محیط‌زیست باعث شد تا به نقش انسان در افزایش و یا کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی توجه بسیاری شود. بازتاب این امر در حوزه ادبی موجب ظهور گفتمانهای جدیدی در جهت حفظ ‌محیط‌زیست شد. زیر شاخه‌‌های نقد بوم‌گرا نظیر زبانشناسی زیست‌محیطی، به زبان به شکل عمل و رفتار اجتماعی با متغیرهای فرهنگ، هویت، طبقه اجتماعی، جنسیت و بسط گفتمانهای اجتماعی پردخت و سبب تغییر نگرش و رفتار انسان ها نسبت به محیط‌زیست شد. گفتمان زوپوئتیک به تصاویر ادبی حیوان در متون ادبی و تعامل انسان/حیوان توجه نشان داد و گفتمان اکومدرنیسم با بیان نقش فنّاوری در تخریب و احیای محیط‌زیست، بارهای معنایی جدیدی در گفتمانهای بوم‌محور آشکار نمود. اگلوف در منگی، با استفاده از تصاویر مربوط به آلودگی و کشتار حیوانات به نقش انسان و مدرنیته در تخریب‌ محیط‌زیست اشاره دارد. ما با تکیه ‌بر نقد ‌بوم‌گرا و تحلیل ‌گفتمان انتقادی فرکلاف، کارکرد گفتمانهای بوم‌محور در بازتاب ‌ایدئولوژی جامعه را بررسی خواهیم کرد.نتایج نشان از تولید گفتمان مخاطره در برابر ضعف گفتمان حفاظت از ‌محیط‌زیست دارد. منگی بستری برای شکل‌گیری گفتمانهای جدید در جهت بسط نگاه انتقادی و ارتقای فرهنگ زیست‌محیطی است.

https://jor.ut.ac.ir/article_93617_9262e727aded05a2128640006fd122f6.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 A Comparative Analysis of Imagism in the Poetry of Thomas Ernest Hulme and Bijan Elahi تحلیل تطبیقی ایماژیسم در سروده‌های توماس ارنست هیوم و بیژن الهی 189 223 93643 10.22059/jor.2021.323504.2150 FA بهاره هوشیار کلویر گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان،رشت، ایران عباس خائفی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران علی تسلیمی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2021 05 09 The formation of the idea of a school called Imagism in the early 20th century in Hulme, after studying Bergson, and Pound, after getting to know Fenollosa and studying Japanese poetry, created a leap in European poetry and paved the way for a new kind of poetry that after Arthur Rimbaud and Charles Baudelaire drew careful attention to the specifity of images and language. Imagism focuses on a specific object or image as the main subject of the poem with clear and concise language. This school is a subset of modernism that focuses on the skillful presentation of objective images, does not waste time talking about the subjects behind the images, and lets the image speak for itself. Examining the imagistic solutions of Hulme, as the father of Imagism provides a suitable opportunity for researchers of modern poetry. Bijan Elahi, a contemporary Iranian poet, due to his translations of modern European and American poems, was able to reflect the features of this school in his poems. The simultaneous analysis of the artistry of these two poets in their poetic style leads to the clarification of their intellectual, philosophical, and cultural backgrounds. Elahi and Hulme were successful poets in Imagism, and the difference between these two poets, in addition to their cultural context and mental background, was that Hulme, as the pioneer of this school, adhered more to the framework of its ideas, but Elahi, having passed through She’r-e-no and Moj-e-no, was faithful to the tenets of the school only partially and in certain periods of his development. Hulme’s mental background was philosophy, old laws, and a new point of view towards the world, whereas Elahi was more influenced by eastern mysticism. ایدهی مکتبی به نام ایماژیسم در اوایل قرن بیستم در اندیشه‌ی هیوم پس از مطالعه‌ی اندیشه‌های برگسون و پاوند پس از آشنایی با ایده‌ی فنولوزا و مطالعه‌ی شعر ژاپنی، جهشی در شعر اروپا به وجود آورد و شعر نو را پس از آرتور رمبو و شارل بودلر، به‌ دقت تصاویر و زبانِ مشخص متوجه ساخت. ایماژیسم بر یک شیء یا تصویر خاص به‌عنوان موضوع اصلی شعر با زبانی روشن و مختصر، تمرکز دارد. این مکتب زیرمجموعه‌ای از مدرنیسم است که تمرکز خود را روی ارائه‌ی ماهرانه‌ی تصاویر عینی می‌‌گذارد و زمان را برای صحبت در مورد موضوعات پشت تصاویر هدر نمی‌دهد و به تصویر اجازه می‌دهد تا خودش حرف بزند. بررسی راهکارهای ایماژیسمی هیوم به‌عنوان پدر مکتب ایماژیسم، فرصت مناسبی برای پژوهشگران شعر نو فراهم می‌کند. بیژن الهی نیز به‌عنوان شاعر نوگرای ایرانی و به دلیل ترجمه‌ی اشعار نو اروپا و آمریکا توانست این مکتب را در سروده‌های خویش بازتاب دهد. بازبینی هم‌زمان هنرنمایی این دو شاعر در این راهکار شعری، به روشن شدن پیش‌زمینه‌ی فکری، فلسفی و فرهنگی آن دو می‌انجامد. الهی و هیوم در ایماژسم شاعران موفقی بودند و تفاوت این دو شاعر علاوه بر بافت فرهنگی و پیشینهی ذهنی آن دو در این نکته بود که هیوم به‌عنوان آغازگر این مکتب بیشتر به چهارچوب ایدهی خود پایبند بود ولی الهی پس از عبور از شعر نو و موج نو، در بخشها و دورههایی از سرایشش به این مکتب روی آورده بود. پسزمینهی ذهنی هیوم فلسفه و قوانین کهنسال آن و زوایهی دید تازه به دنیا و پسزمینهی ذهنی الهی در بخشی از سرودههایش عرفان شرقی بود.

https://jor.ut.ac.ir/article_93643_8f29306a3e1b3899f3f1d114fa40e7a3.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Reassessing the Concepts of Subordinate and Superior in Hergé’s The Adventures of Tintin بازاندیشی مفاهیم فرادست و فرودست در مجموعه ی ماجراهای تن‌تن اثر هرژه 225 244 93962 10.22059/jor.2021.314647.2082 FA پانیذ فلاحی گروه زبان و ادبیات فرانسه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فاطمه خان محمدی گروه زبان و ادبیات فرانسه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران بهزاد هاشمی گروه زبان و ادبیات فرانسه، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران ایران Journal Article 2020 12 01 Despite great criticisms addressed to Hergé, the author of The Adventures of Tintin, regarding racial and ethnic biases, his works have maintained their popularity, even with groups that were directly or indirectly the subject of these biases. The way that readers encounter The Adventures of Tintin is placed within the framework that in postcolonial theory is defined as the relationship between the subordinate and the superior. In this research, we assess different models that Hergé used to define the identity of subordinate groups. On the same basis, it is established that with making changes in the concepts of the subordinate and superior, and contrary to the expectations of the superior, subordinate groups are not merely the consumers of the cultural products of the powerful people. Consequently, by using the tools that have been produced by them, the subordinate influence the dominant groups and thus cause changes in their dialogues and perspectives. به رغم انتقاداتی که نسبت به آثار هرژه، نویسنده‌ی ماجراهای تن‌تن، دال بر سوگیری‌های نژادی و قومی مطرح است، این آثار محبوبیت خود را حفظ کرده‌اند، حتی نزد گروه‌هایی که موضوع مستقیم یا غیرمستقیم این سوگیری‌ها بوده‌اند. نحوه‌ی مواجهه‌ی این خوانندگان با ماجراهای تن‌تن در چارچوبی قرار می‌گیرد که در نظریه‌ی پسااستعماری ذیل عنوان رابطه‌ی فرودست و فرادست تعریف می‌شود. در این پژوهش الگوهای مختلفی را بررسی می‌کنیم که هرژه برای تعریف هویت برای گروه‌های فرودست به‌کار می‌گیرد. بر همین مبنا با تغییراتی در مفاهیم فرادست و فرودست، نشان می‌دهیم که برخلاف انتظار فرادستان، گروه‌های فرودست تنها مصرف‌کنندگان محصولات فرهنگی قدرت‌مداران نیستند و با استفاده از ابزارهایی که خود ایشان تولید کرده‌اند بر گروه‌های سلطه تأثیر می‌گذارند و موجب تغییراتی در گفتمان و جهان‌بینی ایشان می‌شوند.

https://jor.ut.ac.ir/article_93962_ec78d469034a432cb404f5054f4fc37e.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 An Analysis of Three Stories from the Series Little Nicholas Based on the Theory of "Reader Within the Text" by Eden Chambers واکاوی سه اثر از مجموعه داستان‌های نیکولاکوچولو بر پایهی نظریهی «خواننده‌ی درون متنِ » ایدن چمبرز 245 270 94082 10.22059/jor.2021.320519.2124 FA فرشته محجوب گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران سید کامران کسایی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران رضوان ابوترابی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2021 03 12 Eden Chambers' theory of the reader within the text, as one of the most prominent theories in the field of children's and adolescent literary criticism, seeks to examine the level of effort and success of the author in each work. In recognition of children and teenagers as readers and between the pages of the book, and in order to understand the reader hidden in the text and his characteristics, Chambers considers it necessary to pay attention to each work and analyze it based on four components: style, point of view, favoritism, and ex-pressive gaps. One of the most prominent children's story book series in recent years, which has been translated and published many times, is the collection of stories Little Nicholas written by the French writer René Gossini. The present study, with a descriptive-analytical approach and by presenting examples from the French text, examines three volumes of this collection of stories: " Little Nicolas and Friends ", "Little Nicolas and the Break Time" and " Little Nicolas Gets into Trouble", which consist of 45 stories. Consequently, among the four processes of the mentioned theory, two elements of "favorism" and "style", due to the unique power of the author in humor, the technique of concrete characterization, favoring the world of childhood, and benefiting from simple words, are respectively more colorful. As a result, the first person "point of view", which leads to the production of the same language and vocabulary structures and stability in tone and integrity throughout the stories, in addition to the element of "narrative gaps", which makes the audience follow the texts by raising questions in their minds, induce consistency in the engagement with the story and discovering answers. نظریهی«خوانندهی درون متن» ایدن چمبرز به عنوان یکی از شاخصترین نظریههای حوزهی نقد ادبیات کودک و نوجوان در پی آن است تا در هر اثر، به بررسی میزان کوشش و موفقیّت مؤلّف در به رسمیت شناختن کودک و نوجوان در مقام خواننده و در لابه لای صفحات کتاب بپردازد. چمبرز برای شناخت خوانندهی نهفته در متن و ویژگی های او، توجه به هر اثر و تحلیل آن را بر پایهی چهار مؤلفهی«سبک، زاویه دید، طرفداری و شکاف های گویا» ضروری دانسته است. از شاخصترین کتابهای داستانی کودک در سالهای اخیر که مکرّراً ترجمه و به چاپ رسیده مجموعه داستان های نیکولاکوچولو از«رنه گوسینی» نویسندهی فرانسوی است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با ارائهی شواهد مثال از متن فرانسه، به بررسی سه جلد از این مجموعه داستان« نیکولا کوچولو و دوستان»، «نیکولا کوچولو و زنگ تفریح» و«نیکولا کوچولو دچار دردسر میشود»که متشکّل از45 داستان است پرداخته است. حاصل آنکه در میان فرایندهای چهارگانهی نظریهی مذکور، به ترتیب دو عنصر«طرفداری» و«سبک» به علّت قدرت منحصر به فرد نویسنده در طنزپردازی، شگرد شخصیّت پردازی ملموس، جانبداری از جهان کودکی و بهرهمندی از کلمات ساده پر رنگتر است. سپس «زاویه دید» اول شخص که باعث تولید ساختارهای زبانی و واژگانی یکسان، ثبات در لحن و یکپارچگی در سراسر داستانها شده و بعد عنصر«شکاف های گویا» که باعث میشود با طرح سؤال در ذهن مخاطب او را به دنبال ادامهی ماجرا برای کشف پاسخ بکشاند کارکرد بیشتری داشته است.

https://jor.ut.ac.ir/article_94082_82947cd78a5f6e518ca9d4eb3bf3fd7c.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 “Wave” As a Metaphor for Sequence, Narrative and Identity in Virginia Woolf’s The Waves خیزاب در نقش استعاره ای برای توالی، روایت و هویت در رمان خیزاب های ویرجینیا وولف 271 288 94106 10.22059/jor.2021.319039.2112 FA ایرج منتشری گروه مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران Journal Article 2021 02 13 The Waves dramatizes the tension between sequence and non-sequence. The actual waves in the novel are utilized as a metaphor for narrative and will-to-identity in terms of their continuous, incessant and sequential movement, where one wave follows another to form a pattern. Virginia Woolf uses waves as an extended metaphor which stands for sequence because of their sequential movements. The individual identity of characters which stems from their language is formed through narrative and therefore, identity becomes an element of sequence and narrative since it entails the general rule of sequence in the past-present-future order. Bernard who is infatuated by his art of story-telling believes that sequence is everywhere and this sequence is metaphorised by the relentless movement of the waves. He openly links identity to the chain-like structure of sequential language. He claims that without this narrative pattern, he is “nothing,” i.e., he has no identity. The sequential pattern of the waves dissolves and dies out on the shore in complete silence. When waves rise and form a definite shape, they stand for self-constitution and when they crash into shapelessness and nothingness on the shore they stand for the dissipation and dissolution of identity. The present article through using descriptive-analytical method aimed to unfold woolf's charged metaphor of "wave" which presupposes Woolf’s concept of self-formation, identity and narrative and also signifies and creates a natural language based on music and rhythm رمان خیزابها (1356) تنش بین توالی و عدم توالی را به نمایش می گذارد. توالی زمانی که عنصری ثابت در شکل گیری روایت در داستان سرایی یا عبارت پردازی و در نها یت هویت فردی می باشد به شکل حرکت بی وقفه‌ی خیزاب ها به استعاره در آمده است. ویرجینیا وولف در این رمان ازحرکت مستمر و بی وقفه ی خیزاب ها که بر اساس توالی زمانی منظمی یکی پس از دیگری با الگو و ریتم خاصی پی در پی در جوش و خروشند به سان استعاره ای بسط یافته برای توالی زمانی در روایت بهره برده است. هویت فردی شخصیت ها نیز به دلیل اینکه زایییده ی زبان آنها می باشد در طول این روایت پردازی ها شکل می گیرد؛ از این رو، هویت نیز عنصری تابع توالی زمانی و روایت می شود چرا که مشمول قاعده ی الگوی توالی زمانی گذشته-حال-آینده می باشد. زمانی که خیزاب ها بالا میایند و شکل مشخصی به خود میگیرند مظهر تشکیل خود از طریق روایت زنجیره ای میباشند که فرایندی متوالی میباشد و زمانی که آنها در ساحل به عدم بدل میشوند مظهر زوال، انحلال و اضمحلال هویت میباشند. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی استعاره ی بنیادین "خیزاب" که متضمن مفهوم شکل گیری خود، هویت و روایت از دیدگاه وولف میباشد را مورد واکاوی قرار می دهد و همچنین نشان می دهد که چگونه وولف بر این اساس زبانی طبیعی بر پایه ی ریتم و موسیقی بنا نهاده است.

https://jor.ut.ac.ir/article_94106_d54e3845ebabd90a28eef4a35d9e9f93.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 A Comparative – Mythological Analysis of the Novels The House of Edrisis by Ghazaleh Alizadeh and The House of Ghosts by Isabel Allende واکاوی تطبیقی – اسطوره‌ای رمان‌های خانۀ ادریسی‌ها از غزاله علیزاده و خانۀ اشباح از ایزابل آلنده 299 319 94178 10.22059/jor.2021.326413.2177 FA محمد رضا صالحی مازندرانی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران قدرت قاسمی پور گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران نسرین گبانچی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2021 06 29 Myth is one of the most prominent concepts which leads to innovation and recreation in literary works. As one of the most efficient types of contemporary literature, novel is also associated with myth. The atmosphere of some of the contemporary Iranian novels has the potential to indicate magical and transcendental myths and concepts which have made them rich and similar to the magical realism novels in South America, where the belief in the existence of mythical and magical atmosphere is reflected in the works of its authors. Considering the influence of mythical concepts and actions on the novels of these two regions, the present study deals with the mythological analysis of the novelsThe House of Edrisis by Ghazaleh Alizadeh and The House of Ghosts by Isabel Allende with acomparative-analytical method and clarifies that the two authors' attention toward recreating the mythical place and time and the myths of creation is similar, except that magical aspects, transcendental, and mythologicalcharacters are more evident in Allende's novel while the attention to the woman-earth archetype and heroism are more prominent in The House of the Edrisis. اسطوره از برجستهترین مفاهیمی است که سبب بازآفرینی و نوآوری در آثار ادبی میگردد. رمان به عنوان یکی از کارآمدترین انواع ادبی معاصر نیز با اسطوره پیوند دارد. فضای برخی از رمانهای ایرانی معاصر توان بالقوهای در نمایاندن اسطورهها و مفاهیم جادویی و ماورائی دارد و همین موضوع، عامل غنا و شباهت آنها به رمانهای رئالیسم جادویی آمریکای جنوبی شده که باور به وجود فضایی جادویی و اسطورهای در کشورهای این منطقه، در آثار نویسندگانش جلوهگر شدهاست. با توجه به تأثیرپذیری رمانهای این دو منطقه از کنشها و مفاهیم اسطورهای، پژوهش حاضر به واکاوی اسطورهای رمانهای خانۀ ادریسیها از غزاله علیزاده و خانۀ اشباح از ایزابل آلنده به شیوۀ تحلیلی ـ مقایسهای میپردازد و روشن میسازد که توجه این دو نویسنده به بازآفرینی اسطورههای آفرینش و زمان و مکان اسطورهای، همسان بوده با این تفاوت که جنبههای جادویی، شخصیتهای ماورائی و اسطورهای در رمان آلنده آشکارتر و ویژگیهای قهرمانگرایانه و توجه به کهنالگوی زن ـ زمین در خانۀ ادریسیها نمود بیشتری یافتهاست.

https://jor.ut.ac.ir/article_94178_4fc5ae7dd32b6b07b8f4bcc73b2a216f.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 Nature and Latent Content in Harold Pinter’s A Slight Ache طبیعت و محتوای پنهان در درد خفیف نوشته‌ی هارولد پینتر 321 341 94206 10.22059/jor.2022.334108.2230 FA مهدی جاویدشاد گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0003-1901-1458 Journal Article 2021 11 17 Since Pinter in A Slight Ache narrates the events and interactions of the characters in the background of garden and nature, this article argues that the juxtaposition of man and nature is significant and its analysis contributes to a better understanding of the play. Because characterization plays a major role in A Slight Ache, the main question of this article is based on the possibilities that the relationship between man and nature give to Pinter in characterization. To this end, the theories of ecocriticism, primarily Annette Kolodny’s ecofeminism, as well as the concepts of “manifest content” and “latent content” by Sigmund Freud are applied to the play. The combination of these two readings is done in order to analyze the concerns and psychological complexities of the male character of the play. The argument of this article is that the general content of this work is related to his fantasy. Since the male character of the play is in a struggle to face the reality of his disability due to old age, “manifest content”, i.e. what happens in the garden space, has symbolic meanings, the “latent content” of which is the anxiety that results from entering into the old age. Thus, the present article argues that, like a dream or fantasy, the content of the play needs to be interpreted, an interpretation that is derived from the comparison of “manifest content” and “latent content.” ازآنجاکه پینتر در درد خفیف، حوادث و تعاملات شخصیّتها را در پسزمینهی باغ و طبیعت روایت میکند، این مقاله استدلال میکند که مجاورت انسان و طبیعت در این نمایشنامه معنادار بوده است و تحلیل آن به درک کلّی متن یاری میرساند. باتوجّه به نقش پررنگ شخصیّتپردازی در درد خفیف، پرسشِ محوری این مقاله مبتنی بر امکانهایی است که رابطهی انسان و طبیعت به پینتر در شخصیّتپردازی میدهد. بدین منظور، مبانی نقد زیستمحیطی با تمرکز بر نظرات بومفمنیسمیِ اِنِت کلودنی و همچنین مفاهیم «محتوای آشکار» و «محتوای پنهان» از زیگموند فروید بر متن اعمال میشود. ترکیب این دو خوانش بهمنظور تحلیل دغدغهها و پیچیدگیهای روانی شخصیّتِ مرد نمایشنامه صورت میگیرد، زیرا استدلال این مقاله بر این است که محتوای کلّی این اثر مربوط به فانتزی اوست. ازآنجاکه شخصیّت مرد در کشاکش مواجهه با حقیقت ناتوانی خود در اثر کهولت سن است، «محتوای آشکار»، یعنی آنچه در فضای باغ رخ میدهد، معانی نمادینی در خود دارد که «محتوای پنهان» آن اضطرابهای برآمدهاز ورود به دوران پیری است. بنابراین، مقالهی پیشرو معتقد است که همانند رؤیا یا فانتزی، محتوای نمایش نیازمند تعبیر است، تعبیری که از مقایسهی «محتوای آشکار» و «محتوای پنهان» حاصل میشود.

https://jor.ut.ac.ir/article_94206_9c90b8758b6f9fccffff13ce7f055d13.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 1 2023 07 23 A Deleuzian Analysis of the Concepts of Identity and Becoming in Things Fall Apart by Chinua Achebe بررسی مفاهیم هویت و شدن در رمان "همه‌چیز از هم می‌پاشد" اثر چینوآچه‌بهاز منظر تئوری دلوز 343 368 93992 10.22059/jor.2022.331132.2209 FA مریم صادقی گروه زبان انگلیسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران فاطمه عزیز محمدی گروه زبان انگلیسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران مژگان یاراحمدی گروه زبان انگلیسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران Journal Article 2021 09 22 The purpose of this article is to examine the transformation of two generations in accepting or rejecting change. Drawing upon Gilles Deleuze's definitions of "becoming", this study aims to explore the difference between the characters in the novel Things Fall Apart, written by Chinua Achebe, in their susceptibility to change and the adaptation of generations in the face of fundamental individual and identity changes. Achebe’s novel has researched the entire campaign of conflict and confrontation between two generations in accepting or rejecting change, and why and how the change is possible in a highly traditional and colonized land. Gilles Deleuze is one of the most important contemporary post-structuralist philosophers whose ideas represent the removal of any structure and centrality. Deleuze considers "becoming" as a revolution that leads man to a new life and new way of thinking. Therefore, according to the nature of the novel and the atmosphere of confrontation and conflict that governs its characters, as well as Deleuze's reading of it, the two approaches of no change or individualism are in conflict with the acceptance of change or deterritorialization. The approach of individuality destroys any kind of hierarchy and does not accept the existence of any supreme principle to explain existence. In contrast, deterritorialization considers existence as an unknown structure that needs to be discovered. هدف این مقاله بررسی دگرگونی دو نسل در پذیرش یا عدم‌پذیرش تغییر است. این مقاله بر آن است تا تفاوت شخصیت‌های داستان در تاثیر پذیری از تغییر و شدن و انطباق نسل‌ها در مواجهه با تغییرات بنیادین فردی و هویتی را با خوانشی منطبق بر تعاریف ژیل دلوز از "شدن" ، مورد نقد و بررسی قرار دهد. مقاله پیش رو رمان " "همه‌چیز از هم می‌پاشد" " نوشته چینوآچه‌به را که سراسر کارزار درگیری و تقابل دو نسل در پذیرش یا عدم پذیرش تغییر، چرایی و چگونگی آن، در سرزمینی به شدت سنتی و استعمار زده مورد پژوهش قرار داده است. ژیل دلوز از مهم‌ترین فیلسوفان پساساختارگرای معاصر است که اندیشه‌های او معرف زدودن هرگونه ساختار و مرکزیت است. دلوز "شدن" را انقلابی می‌داند که انسان را به زندگی جدید و تفکر جدید وا می‌دارد. لذا با توجه به ماهیت رمان و فضای تقابل و تضادی که بر شخصیت‌های آن حاکم است و همچنین خوانش دلوزی آن، دو رویکرد عدم تغییر یا فردگرایی با پذیرش تغییر یا قلمروزدایی در جدال هستند. رویکرد فردیّت هر نوع سلسه مراتب را از بین می‌برد و وجود هیچ اصل متعالی را برای تبیین هستی نمی‌پذیرد. خلاف آن، رویکرد قلمروزدایی هستی را یک ساختار ناشناخته می‌داند که باید کشف شود.

https://jor.ut.ac.ir/article_93992_e2041aa5e30614b3c562053c30a3aef1.pdf