دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 A Study of the Descriptive Frameworks of “self” and “other” in Jean-Marie Gustave Le Clézio’s Stories در آثار ژان- ماری گوستاو « دیگری » و « من » بررسی مؤلفه های توصیفی لوکلزیو ، رمان نویس معاصر فرانسوی 7 26 84576 10.22059/jor.2014.84576 FA الله شکر اسداللهی تجرق دانشگاه تبریز، دکترای ادبیات فرانسه 0000-0001-6336-8695 وحید نژاد محمد دانشگاه تبریز دانشجوی دکتری Journal Article 2021 11 22 In the present paper, we strive to investigate the mutual relationship between the descriptive components of “self” and its relation to “other” in a foreign culture in the works of Le Clézio. This “other” culture stems from the identity philosophy of “other personality”. We will also try to show Le Clézio’s descriptive aesthetics, using his works and a thematically analytic framework. From a universal viewpoint, Le Clézio’s writing style, which reflects the “viewpoint” of the author, depicts the art of “description.” It is a description that breaks limitations and turns to a man’s intact “mind.” This “self” of the author designs a free and liberating horizon before the “other personality,” using “nature and imagination.” On the other hand, the interactions of “other personality” reflects the dynamic discourse and turns to a knowledge for “human beings,” by separating itself from “self.” This knowledg هدف از نگارش این مقاله، نشان دادن روابط تنگاتنگ «من» و هویت «دیگری» در یک فرهنگ بیگانه به کمک برخی از آثار مطرح ژان- ماری گوستاو لوکلزیو، نویسندة معاصر فرانسه است. در این مقاله با پیش گرفتن یک چارچوب موضوعی و تحلیلی و همراه با تحلیل زیباییشناسی هنر توصیف در آثار مؤلف، تلاش خواهیم کرد تا «نگاه» مؤلف را از زاویه جهانشمولی نمایان کنیم و بتوانیم به تار و پود روابط من و دیگری دست یابیم، بهطوری که توصیف همین روابط نزد مؤلف از برخی حد و حدود فراتر رفته و از بسیاری معماهای متنی مؤلف پرده بر میدارد. همین «من» در نزد لوکلزیو طراح مسیری است آزاد و آزادیبخش به کمک طبیعت و عالم تخیل و نمود خود را به همراه دیگری نشان میدهد. همکنشی با همین «دیگری»، بازتابندۀ پویایی گفتوگویی است که خواه ناخواه خواننده را درگیر میکند. حال آنکه دیگری، خود را از «مـن» به طـرق گـوناگون متمـایز کرده و موضوع یک علم انسانشناسی را تشکیل میدهد. علمی که با ظرافت هرچه تمامتر از ورای شعور فرد به «تاریخ و گذشته» پیوند میخورد.

https://jor.ut.ac.ir/article_84576_fcf7535d87ede0e5fb0a4830ca525c92.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 A Deconstructive Reading of Yasmina Reza’s Art خوانش واسازانة نمایشنامة هنر نوشتة یاسمینا رضا 27 44 84577 10.22059/jor.2014.84577 FA فاضل اسدی امجد دانشگاه خوارزمی 0000-0003-3600-1008 بهناز امانی کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران Journal Article 2021 11 22 This article is an investigation of the theories of Derrida in Yazmina's Reza's Art. The deconstructive strategies which have been applied include the concept of the floating signifiers, differance, paradoxes, and decentralization. The question of the aesthetic values of modern abstract art has been raised in this study. But more importantly, the research shows that the author confronts us with miscommunication as shortcoming of language and therefore a rift in a longstanding friendship of the three characters of the play. The name of the play is Art, focusing on a white painting, but the color of this art is not determinate. Each character in the play observes the painting in a different color. It seems that color acts as a sign which is caught up in a chain of signifiers that never rests on a definite signified. In addition, it is shown how a centre is deconstructed; the white painting is the centre around which the relationship between the characters are centred but according to Derrida a text is replete with many other centres as well. Therefore, the researcher tries to change this centre and put Yvan, a character in the play, at the centre which can itself be deconstructed as the text is full of paradoxes. At the end, it is demonstrated that the text of this play is indeterminate without giving us any definite answers as the meaning becomes a floating sign. مقالة حاضر تلاشی است برای بررسی پساساختارگرایانة نمایشنامة «هنر» نوشتة یاسمینا رضا، برمبنای نظریة واسازانة ژاک دریدا که در آن به مفاهیمی همچون دال شناور، تأخیر- تفاوت معنا، و مرکز زدایی خواهیم پرداخت. با خوانش دقیق هنر مشخص می‌شود که نویسندة اثر در لایة اولی به تقابل و تفاوت‌های هنر انتزاعی مدرن و هنر کلاسیک پرداخته است. اما آن چه در لایة دوم به آن پرداخته- برمبنای نظریة ژاک دریدا- ارتباط ناموفق و سوء تفاهم‌های بوجود آمده میان سه دوست قدیمی است که نتیجة کاستی‌های زبانی است. موضوعی که محوریت کل نمایشنامه را در بر می‌گیرد، بحث برسر نقاشی سفید از یک بوم سفید رنگ است. اما آن چه که تا پایان اثر نامشخص باقی می‌ماند رنگ‏های بکار رفته در این اثر هنری و ارزش هنری آن است. این اثر هنری- در طول نمایشنامه- از دید هر فرد دارای رنگ‏های متفاوتی است، که نشان دهندة تفاوت دیدگاه این سه دوست می‌باشد. برمبنایِ نظریه‌ی دریدا، رنگ در این اثر به عنوان دال شناور که در زنجیرة بیانتهای دالها گرفتار شده، در نظر گرفته شده است. از سویی دیگر در این مقاله سعی شده تا با مرکز زدایی از اثر- که همان نقاشی سفید رنگ است- و یافتن مرکزیتی دیگر- ایوان، یکی از سه دوست- به خوانش و معنایی دیگر برسیم. اما همانطور که دریدا معتقد است، نباید فراموش کرد که هر متن دارای مرکزیت‌ها و معانی متفاوتی است که هریک در جای خود امکان واسازای دارند.

https://jor.ut.ac.ir/article_84577_e154c35ef8e89083b6a7707f30c410c1.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 Undecidability and Identity Crisis in Martin Amis’s Night Train شیوه‌های بازنمایی تصمیم‌ناپذیری و سرگردانی و دغدغه‌های هویتی انسان معاصر در رمان قطار شب مارتین ایمیس 45 60 84580 10.22059/jor.2014.84580 FA زکریا بزدوده دانشیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه کردستان Journal Article 2021 11 22 Martin Amis is one of the prolific novelists and dominant voices of contemporary England who has been studied from different theoretical outlooks. One of his recent novels which has not been much critically studied is Night Train. What aggrandizes the novel is its involvement in ontological questions. Being a detective story which endeavors to undermine the very techniques of detective fiction, Night Train is under the control of a number of intertexts, the most dominant of which is astrophysics. Applying Jacques Derrida’s concept of Undecidability, the present author endeavors to find the narratological manifestations of the concept and analyze them in the novel. The result delineates that Amis, by applying some particular narratological techniques like baring the techniques of detective fiction and an indeterminate ending, has been able to reveal some of the concerns of contemporary man on the verge of his entering the third millennium. مارتین ایمیس از چهرههای پرکار در سنت داستاننویسی معاصر انگلیسی است که از دیدگاههای متفاوتی مورد بررسی قرار گرفته است. از میان رمانهای او، که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، رمان قطار شب است که با شیوهای متفاوت درگیر پرسشهایی فلسفی و بنیادین دربارۀ هستی است. در این پژوهش، تلاش نگارنده بر این است تا با بهرهگیری از مفهوم تصمیمناپذیری ژاک دریدا به بررسی ساختار روایی و درونمایههای هستیشناسانۀ موجود در رمان بپردازد. نتیجۀ این بررسی نشان میدهد که ایمیس در این رمان با شگردهایی در روایتپردازی توانسته است دغدغههای انسان معاصر را در آستانۀ ورود به هزارۀ سوم به خوبی نشان داده و افق دید خواننده را با طرح پرسشهایی فلسفی دربارۀ جایگاه انسان در این جهان بیکران دگرگون سازد.

https://jor.ut.ac.ir/article_84580_c9c045a345246526dc54d090d739ea8e.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 Intention and Objective in Dyer’s thought: A Comparative Study with Molavi’s Thoughts in Mathnavi قصد و نیت در اندیشۀ دایر و تطبیق آن با آرای مولوی در مثنوی 61 88 84581 10.22059/jor.2014.84581 FA محمد بهنام فر استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند. زهرا اصفهانی کندکلی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند Journal Article 2021 11 22 In this article after the introducing the great American writer and psychologist Wayne Walter Dyer (1940) and his thoughts and worldview, we have compared Molavi’s and Dyer’s thoughts employing a comparative analytic method. The result of the research show that Molavi’s thought and worldview has either directly or indirectly influenced Dyer. Moreover intention has an individual concept in Mathnavi but according to Dyer is God’s will, known in Mysticism and Islamic culture as divine decree. The figures that Dyer presents for the power of intention such as: Love, Beauty, Kindness, and Creativity denote the names and attributes of God. Most of the meanings that are used in Dyer’s works are similar to mystical discussions in Mathnavi. Emphasis on Love as the greatest power of the universe and “Nafs” (ego) as the greatest impediment in connecting to the power of intention (Truth) is among the other main contents that are common in Molavi and Dyer’s worldview. در این مقاله ضمن معرفی وین دایر Wayne Walter Dyer، روانشناس و نویسندۀ توانای آمریکایی در زمینههای علوم مربوط به تعالی و پرورش نفس و بازگویی مختصری از اندیشه و جهانبینی وی، قصد و نیت از دیدگاه دایر با قصد و نیت در مثنوی به شیوۀ تحلیلی تطبیقی بررسی شده است. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که اندیشه و جهانبینی دایر چه به صورت مستقیم و چه غیرمستقیم، متأثر از اندیشه و جهانبینی مولوی است و دیگر این که قصد و نیت در مثنوی، در مفهوم فردی آن بهکار رفته و به معنای: قصد، هدف، آهنگ، عزم جزم، تصمیم، انگیزۀ درونی و زبان حال و درون است؛ حال این که قصد و نیت مد نظر دایر، اراده و خواست خداوندیست که در فرهنگ اسلامی و عرفان ما از آن به قضا و قدر تعبیر میشود و چهرههایی که دایر از قدرت قصد و نیت ترسیم نموده (خلاقیت، رأفت و مهربانی، عشق و محبت، زیبایی، بسط و توسعه، وفور و فراوانی نامحدود، پذیرندگی) نیز بیانگر نامها و صفات خداوند است؛ که در جای جای مثنوی به آنها اشاره شده است. بیشتر معانی قصد و نیت از دیدگاه دایر با مباحث عرفانی مهم در مثنوی مانند: عشق، طلب، انسان کامل، توفیق، فنا و بقا مشابهت دارد، هر چند گاهی تفاوتهایی نیز دیده میشود. تأکید بر عشق به عنوان بزرگترین نیروی عالم هستی و نفس به عنوان بزرگترین مانع موجود در برقراری اتصال با قدرت قصد و نیت (حقیقت) از موضوعات اصلی اندیشۀ دایر است که بطور دقیق منطبق بر جهانبینی مولوی است.

https://jor.ut.ac.ir/article_84581_5d7fd75d676c8c97e87d55bdd725d3ab.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 Billy Budd, Sailor on the Boundary between Romance and Novel: Melville’s Cultural, Philosophical, and Literary Paradoxes بیلی باد ملوان در مرز میان رمانس و رمان: ملویل و تناقض‌‌های فرهنگی، فلسفی، و ادبی 89 114 84582 10.22059/jor.2014.84582 FA زهرا جان نثاری لادانی گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2021 11 22 This essay will indicate that Herman Melville's Billy Budd, Sailor inherently possesses cultural, philosophical, and literary paradoxes. To examine this, we will focus on these paradoxes in three domains. First, we will elaborate on some paradoxical themes, such as democracy, which stem from American culture. In the second domain, we will trace Melville’s inclination toward the representation of paradoxes in his ambivalent place within the American romantic tradition. Here, we will argue that since Melville belonged to the Dark Romantic movement, he disavowed Emerson’s optimism and sublime, and introduced man as a Manichean creature who determines his destiny by choosing freely between good and evil.Billy Budd is generally known as a romance, but a close look at the work shows that the text is not faithful to the definition of the romance, since it is highly philosophical and this is beyond the capacity of the romance. This philosophical characteristic pushes Billy Budd towards the definition of the novel where man’s inner world is depicted. Thus, Melville employs an ambivalent literary form to manifest the ambivalent and paradoxical nature of American culture. To gain this objective, the essay will follow three theoretical domains: a historical-cultural reading of Billy Budd; an examination of the theory of American Romanticism, both Emersonian and Dark; and eventually, Henry James’s theory of the novel. برای بررسی این تناقضات بر سه زمینه متمرکز خواهیم شد. ابتدا، به ‌برخی از مضامین متناقض موجود در فرهنگ جامعة آمریکا، همچون دموکراسی، میپردازیم. سپس، تمایل ملویل به ‌بازنمایی‌ این تناقضات را در جایگاه مبهم او در سنت رمانتیک آمریکا ریشهیابی میکنیم. ملویل در زمرة رمانتیکهای سیاه آمریکا قرار دارد که با مردود شناختن روح متعالی امرسونی، انسان را موجودی مانوی میداند که سرنوشت را با ارادة کامل و اختیار بین خیر و شر رقم میزند. سرانجام، با توجه به این که ملویل در این بستر متناقض رشد یافته، این تناقض را به ریخت ادبی به‌کار رفته برای نگارش داستان بیلی باد ملوان نیز تعمیم خواهیم داد. این داستان به ‌عنوان رمانس شناخته شده است، اما نگاهی موشکافانه به ‌آن نشان میدهد که متن بیلی باد ملوان چندان به ‌تعریف رمانس پایبند نیست و از ظرفیت فلسفی بسیار بالایی برخوردار است که در ظرف ریخت ادبی رمانس نمیگنجد. این ویژگی فلسفی، بیلی باد ملوان را به‌ یک رمان کوتاه تبدیل میکند که درون آدمها را میکاود. پس ملویل با به‏کارگیری یک ریخت ادبی مبهم، ابهام و تناقضی را که در فرهنگ جامعة معاصر خود وجود داشت، به ‌خوبی بازنمایی کرده است. رویکرد مقاله بر سه محور خواهد چرخید: خوانش تاریخی- فرهنگی از بیلی باد ملوان، نظریات موجود در رمانتیسم امرسونی و رمانتیسم سیاه در آمریکا، و سرانجام، نظریات هنری جیمز دربارة رمان.

https://jor.ut.ac.ir/article_84582_73b05838660f992b836b9cbe26009929.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 A Study of the Relationship between Suspension and Narrative Speed in the Novel Prince Ehtejab with a Critical Approach toward Gerard Genette's Method بررسی پیوند تعلیق و شتاب روایت در رمان شازده احتجاب با نگاهی آسیب‌شناسانه به الگوی ژرار ژنت 115 132 84583 10.22059/jor.2014.84583 FA ناهید دهقانی دانشگاه شیراز سعید حسامپور دانشگاه شیراز Journal Article 2021 11 22 What is suggested in Genette’snarratological method in measuring the narrative speed does not seem adequate in stream of consciousness novels. In Genette’s method, the time of reading the novel is not clear. If according to Paul Ricoeur, the formation process of the novel contains all the three stages of "pre-configuration", "configuration" and "re-configuration”, the narrative speed in the novel Prince Ehtejab would be much slower than what is obtained through Genette’s method. Suspension and ambiguity can heavily reduce the narrative speed through interfering in the reconfiguration phase and enhancing the reading time. This paper studies the effect of suspension on the narrative speed and suspension and ambiguity in the novel Prince Ehtejab with a critical approach toward Gerard Genette's model. آنچه در الگوی ژرار ژنت برای بررسی شتاب روایت پیشنهاد شده است، راهکار مناسبی برای سنجش شتاب روایت در رمانهای جریان سیال ذهن نیست؛ در فرمول پیشنهادی ژنت، مفهوم خوانش اثر ادبی چندان روشن نیست. اگر بر پایۀ اندیشۀ پل ریکور، فرایند شکلگیری رمان را دربرگیرندۀ سه مرحلۀ «پیشپیکربندی»، «پیکربندی» و «بازپیکربندی» بدانیم، شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بسیار کندتر از آن چیزی است که از فرمول ژنت به دست میآید. زیرا عوامل تعلیقآفرین و ابهامزا، با ایجاد اختلال در مرحلۀ بازپیکربندی رمان و افزایش زمان خوانش متن، از شتاب روایت به گونۀ چشمگیری میکاهند؛ در پژوهش پیش رو، با نگاهی آسیبشناسانه به الگوی ژرار ژنت، تأثیر تعلیق و ابهامآفرینی بر شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بررسی و تحلیل شده است.

https://jor.ut.ac.ir/article_84583_b78bda704423e3b9b0bd51a932bb4b08.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 A Semiotic Study of the Selected Poetry of Akhavan Sales بررسی نشانه‌شناختی اشعار برگزیدة‌ اخوان ثالث 133 154 84584 10.22059/jor.2014.84584 FA زهره رامین دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دکترای زبان نگار غلامپور مربی زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه آزاد قائمشهر، قائمشهر، ایران Journal Article 2021 11 22 Semiotics is broadly conceived of as the science of signs which deals with a wide variety of fields and scopes of thoughts, utilizing its own rubrics and principles. It is not exclusively confined to literature, but rather is applied to examine and analyze a wide array of texts and contexts. However, the semiotics of poetry which is the principal concern of the present study, in terms of its aesthetic message and its latent inner artistic codes, enjoys a notoriously complex semiotic system.The present article is a semiotic approach on two select poems by Akhavan Sales: “Angaah Pas az Tondar” (Thus, after Thunder) and “Geseye Share Sangestan” (The Tale of the Sangestan City). The poet is both the creator and innovator of signs and it is via these signs and existing inner relationships that meaning is conveyed to the reader. The kind of signs applied in these poems, their structural organizations, their syntagmatic and paradigmatic relationships and the deft arrangement and assimilation of poetic images by the poet all together are targeted toward a poetic unity, enabling the poet to suggest and evoke his own sensual-psychological experience in the reader. نشانه‌شناسی‌ که در مجموع علم نشانه‌ها به‌حساب می‌آید، گسترة وسیعی از رشته‌ها و کانون‌های مختلف فکری را شامل می‌شود و اصول‌ و راه‌کارهای آن‌ها را مورد استفاده قرار می‌دهد. نشانه‌شناسی محدود به ‌ادبیات نمی‌شود و مجموعه‌ای از علوم و متون و بافت‌های متفاوت را دربر می‌گیرد که البته‌ پرداختن‌ به آن‌ها از چارچوب این بحث خارج است. اما نشانه‌شناسی شعر که موضوع‌‌ اصلی این کار را تشکیل می‌دهد، به ‌لحاظ پیام زیباشناختی و رمزگان هنری نهفته درآن نظام نشانه‌ای بسیار پیچیده‌‌ای را به ‌نمایش می‌گذارد که درخور تأمل است. مقالة پیش‌رو، نگرش نشانه‌شناختی است‌ به دو شعر برگزیدة اخوان‌ ثالث‌: «آن‌گاه پس از تندر» و «قصة‌ شهر سنگستان». این تحلیل بر پایة این اصل که شاعر سازنده‌ و مبدع نشانه‌هاست بنا شده و با اعتقاد به ‌اینکه از طریق همین نشانه‌ها و رابطه‌هایی که میان آن‌ها وجود دارد، معنا به خواننده‌ انتقال می‌یابد. نوع نشانه‌هایی که در این شعر به‌کار رفته، انسجام ساختاری آن‌ها، روابط جانشینی و همنشینی و چیدمان و تلفیق ماهرانه تصاویر شاعرانه‌ شعرها، همگی به ‌سوی وحدت شعری در حرکت است و به شاعر توانایی می‌بخشد که به ‌بهترین شکل‌ ممکن، تجربه‌ حسی- روانی خویش را به‌ مخاطب القا کند.

https://jor.ut.ac.ir/article_84584_bb10b9d9d79442111ae03ae195bf6bbe.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 The Characterization of Female Characters in Three Short Stories by Eric-Emmanuel Schmitt شخصیت‌پردازی زنان در سه داستان کوتاه از اریک امانوئل اشمیت 155 172 84585 10.22059/jor.2014.84585 FA سمانه رودبارمحمدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی شهلا حائری استادیار، دانشکدة زبانهای خارجی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2021 11 22 Eric-Emmanuel Schmitt is a French contemporary author who draws a cosmopolitan image of female character through his stories. In his first collection, “Odette Toulemonde and other stories”, his major characters are married women who belong to a lower social class and he tries to compare the definitions of a happy life among these women with those who belong to a rich social class. Schmitt has chosen two ways for presenting his characters: Direct and indirect. He has taken into consideration some elements including name and viewpoint. Since his main concern is the inner problems of his female characters, he doesn’t pay attention to their physical aspects. His detailed descriptions of the female characters present his expertise knowledge of the feminine world. In this article, we have tried to study Schmitts’ characterization from the point of view of Card. اریک امانوئل اشمیت Eric-Emmanuel Schmitt از نویسندگان معاصر فرانسوی است که در بسیاری از داستان‌های خود، تصویری جهان‌شمول از شخصیت زن ارائه می‌دهد. او در اولین مجموعه داستان خود با عنوان اودت معمولی و داستان‌های دیگر، (که سه داستان از آن در این مقاله مورد بررسی قرار خواهد گرفت)، زنانی متأهل و از قشر فقیر جامعه را به عنوان شخصیت اصلی داستان‌هایش برگزیده و با رودررویی این قشر با قشر ثروتمند جامعه، به مقایسۀ معیار‌های خوشبختی نزد آنان می‌پردازد. اشمیت، برای شخصیت‌پردازی از دو شیوۀ مستقیم و غیرمستقیم استفاده کرده است و عناصری چون نام، زاویۀ دید و ... را مورد توجه قرار داده است. توجه اشمیت در این داستان‌ها، بیشتر به خصوصیات و ویژگی‌های اخلاقی زنان است تا سیمای ظاهری آن‌ها. جزئیاتی که او در توصیف شخصیت‌های زن ارائه داده، بیانگر شناخت نسبتاً جامع او از عوالم و دنیای زنانه است، که در این مقاله از دیدگاه کارد به آن‌ها پرداخته می‌شود.

https://jor.ut.ac.ir/article_84585_d71ce981efbdef4699ed24376e030c59.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 In Defense of Story-Telling: A Comparative Study of “Sindbad the Sailor” from The Thousand and One Nights, and Samuel Taylor Coleridge’s “The Rime of the Ancient Mariner” در دفاع از قصه‏گویی: مطالعۀ تطبیقی سندباد بحری هزارویک شب و سرودۀ دریانورد روزگارهای دور ساموئل تیلر کلریج 173 190 84586 10.22059/jor.2014.84586 FA Journal Article 2021 11 22 In comparison with structure and thematic elements, the significance of story-telling in “Sindbad the Sailor” from The Thousand and One Nights, and Samuel Taylor Coleridge’s “The Rime of the Ancient Mariner,” has not been taken into serious consideration by researchers. Every story as an ideological construct of discursive interactions, is a carrier of certain ideologies. Ideology has the power to shape identities, and creates the myth of the seaman as a national hero in the two mentioned texts. Since ideology is false consciousness, it can debunk the shaped myth as well. A comparative study of the two texts with emphasis on story-telling and its power to contain and carry certain ideologies would reveal that each story can create and debunk illusory concepts leaving the addressee of each narrator with a changed picture of the sea hero back from his sea voyage. اهمیت قصه‏گویی در دو اثر سندباد بحری، هزارویک شب و سرودة دریانورد روزگارهای دور ساموئل تیلر کلریج Samuel Taylor Coleridge نسبت به ساختار و درونمایه آنچنان که باید مورد توجه پژوهشگران واقع نشده است. این اهمیت بدان دلیل است که هر قصه، محصولی گفتمانی است که حامل نگره‏هایی خاص که نقش مهمی در خلق واقعیتی متفاوت دارد. انگارگان، قدرت هویت‏سازی دارد و منجر به شکلگیری دریانوردی نمادین در این دو اثر می‏شود، اما به دلیل اینکه انگارگان، به تعبیری، تصوری باطل است، قدرت تخریب نماد ساخته شده را نیز دارد. در این تحقیق با مطالعۀ تطبیقی و بررسی اشتراکات قصه گویی در دو اثر ذکر شده، تأثیر شگرف قصه‏گویی در انتقال انگارگان و شکل‏گیری هویت نشان داده شده و به این نتیجه می‏توان رسید که قصه به عنوان محصولی ایدئولوژیک هم اسطورهساز است هم اسطوره‏شکن، و در پایان تصویر و هویت متفاوتی از قهرمان دریایی که از سفر بازگشته در ذهن مخاطب هر راوی شکل میگیرد.

https://jor.ut.ac.ir/article_84586_5ecb1fc1becdb06d71f3bb404c19d49c.pdf

دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 19 2 2014 11 22 Birds and Bird Imagery in Attar’s “Mantiq-o-Tair” and Chaucer’s “The Parliament of Fowls” بررسی تطبیقی پرندگان و صور خیال مرتبط با آنان در منطق‌الطیر عطار و انجمن مرغان چاسر 191 208 84587 10.22059/jor.2014.84587 FA پدرام لعل بخش استادیار دانشگاه رازی - دانشکده ادبیات و علوم انسانی Journal Article 2021 11 22 The present paper is a comparative study that relies on Tötösy de Zepetnek’s theory to compare the historical, cultural and literary contexts of the presence of birds and bird imagery in Attar’s “Mantiq- al- Tair” (The Conference of Birds) and Jeffry Chaucer’s “The Parliament of Fowls”. While Attar artfully employs birds and bird imagery to illustrate the inherent desire and thirst for a true disciple for full submission, devotion and obedience, Chaucer contemplates and reflects the nature and condition of his contemporary courtly love. Chaucer’s “The Parliament of Fowls” is based on courtly love and explores its cultural and historical aspects admiring and satirizing such kinds of love simultaneously. The findings of this paper demonstrate that despite the similar use of birds and bird imagery in their poems, both Attar and Chaucer have had different objectives that are the results of their different contemporary historical, political and cultural contexts. آن چه در الگو ی ژرار ژنت بر ای بررس ی شتاب رو ایت پیشنهاد شده است، راه ک ار مناس بی بر ای سنجش شتاب رو ایت در رما نهای جریان سیال ذهن نیست؛ در فرمول پیشنهادی ژنت، مفهوم خوانش اثر اد بی چندان روشن نیست. اگر بر پا یۀ اند یشۀ پل ر یکور، فر ایند ش کل گیری رمان را دربرگ یرندة سه بدانیم، شتاب روای ت در رمان شازده احتجاب « بازپیکربندی » و « پیکربندی » ،« پیش پیکربندی » مرحلۀ بسیار کندتر از آن چ یزی است که از فرمول ژنت به دست م ی آید. زیرا عوامل تعل یق آفرین و ابها م زا، با ایجاد اختلال در مرحل ۀ باز پیکربندی رمان و افز ایش زمان خوانش متن، از شتاب رو ای ت به گون ۀ چشمگیری م ی کاهند؛ در پژوهش پیش رو، با نگاه ی آس یب شناسانه به الگوی ژرار ژنت، تأ ثیر تعل ی ق و ابهام آفرینی بر شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بررسی و تحلیل شده است.

https://jor.ut.ac.ir/article_84587_9c93c5ce2eb54b5128bbfdbc0e55e48f.pdf