دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 28 2 2024 01 21 The usage of the plot and characterization in Bulgakov’s “The Master and Margarita” and Murakami’s “Kafka on the Shore” کاربرد پیرنگ و شخصیت‏ پردازی در دو رمان مرشد و مارگاریتا از بولگاکوف و کافکا در کرانه اثر موراکامی 615 641 95908 10.22059/jor.2022.346895.2335 FA حسین شیخی گروه زبان و ادبیات روسی و اسلاوی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی،تهران، ایران ساچلی امامی علی بنه سی گروه زبان و ادبیات روسی، دانشکدۀ زبان‏های خارجی دانشگاه تهران دانشگاه تهران، تهران،‌ایران Journal Article 2022 10 08 Bulgakov wrote The Master and Margarita in Magical Realism, which has a modern structure based on its form, syntax, and narration. On the other hand, Murakami wrote Kafka on the Shore in Surrealism. The main research question is how and how much these two novels follow Propp’s narrative theory. Who the main characters are that generate meaning and whether they correspond with each other. The authors of this article have referred to research resources written about these works. They also applied the documentary, library, and note-taking methods in the analytical-descriptive study of the present work. After analyzing the two novels according to Propp’s morphology theory, it becomes evident that both novels fit into this frame and are based on a super-structure. To show the destiny of humans, both writers created static and dynamic characters, people with earthly characteristics alongside superhuman beings to describe the society of their time and generate meaning. بولگاکوف نویسنده روس «مرشد و مارگاریتا» را در سبک ادبی رﺋﺎﻟﻴﺴﻢ جادویی ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ است که از لحاظ فرم اثر، ترکیب ‏بندی و شیوۀ روایت، ساختاری مدرن دارد. از سوی دیگر، در حال حاضر موراکامی از مطرح ‏ترین نویسندگان جهان است و «کافکا در کرانه» را در سبک سوررئالیسم نگاشته است. سؤال اصلی پژوهش این است که دو رمان مرشد و مارگاریتا و کافکا در کرانه، ﭼﮕﻮﻧﻪ و ﺗﺎ ﭼﻪ ﻣﻴﺰان ﺑﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﭘﺮاپ از رواﻳﺖ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ دارند و اصلی‏ ترین شخصیت‏ ها برای تولید معنا در این دو اثر کدامند و به چه صورت با یکدیگر مطابقت دارند؟ نگارندگان مقاله، ضمن رجوع به آن دسته از منابعِ علمی-پژوهشی که دربارۀ این آثار نگاشته شده است، از روش سندی، کتابخانه ‏ای و فیش‏‏برداری از کتاب ‏های دو نویسنده به همراه بررسی تحلیلی-توصیفی محتوای آثارشان نیز استفاده کرده‏ اند. نگارندگان مقاله به این نتیجه رسیدند که هر دو اثر از چهارچوپ نظریۀ ریخت ‏شناسی پراپ پیروی می‏ کنند و بر یک ابرساختار پایه ‏ریزی شده‏ اند؛ همچنین در هر دو اثر به منظور نمایش سرنوشت انسان، نویسندگان با خلق شخصیت ‏های پویا در کنار شخصیت‏ های ایستا و به ‏کارگیری موجودات فرازمینی در کنار انسان ‏هایی با ویژگی ‏های زمینی برای توصیف جامعۀ دوران خود به تولید معنا پرداخته ‏اند. https://jor.ut.ac.ir/article_95908_49c897301edd9242ad28756565a8ffbd.pdf