دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 27 2 2023 01 21 Validation analysis of "Waiting for Godot" based on Roland Barth's theory of passwords تحلیل روایی نمایشنامۀ «در انتظار گودو» بر مبنای نظریّۀ رمزگان رولان بارت 870 897 89491 10.22059/jor.2020.298308.1955 FA امید وحدانی فر گروه آموزشی زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران اکرم صفی خانی گروه آموزشی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر، بجنورد، ایران Journal Article 2020 02 22 it is written text or closed text that transforms the reader into a consumer and the text is readable. It also explores the narrative functions, meanings and hidden meanings of the text. The method of this research is descriptive-analytical study with narrative approach. The research findings show that The text of Waiting for Godot is adaptable to Barth's theory of coding and follows the narrative analysis paradigm of Barthes: It is important that in some cases Barth's critical patterns of over-saturation or immobility be cast It challenges the text in an aesthetic context, which leads to a better understanding of the work on the creation of two half-crazy and half-philosophical characters. In the dialogues of this text, Beckett has been able to convey his religious and philosophical implications by making connections between the characters of the play with a great deal of contrast and using the style of the instrument. This play is a written text and has a multiplication of meaning that is reproduced by the reader. برای تحلیل ساختار روایی نمایشنامۀ « در انتظار گودو» از نظریّۀ رمزگان رولان بارت استفاده می‌شود تا نشان داده شود که چه اندازه کیفیّتی باز و متکثّر از معانی مختلف وجود دارد. همچنین کارکردهای روایی، دلالت‌ها و معانی پنهان متن مورد پژوهش قرار می‌گیرد. روش این پژوهش مطالعۀ توصیفی- تحلیلی با رویکرد روایت‌شناختی است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که نمایشنامۀ «در انتظار گودو» ساختاری قابل انطباق با نظریّۀ بارت را دارد و پیروی از الگوی تحلیل روایت‌شناسانۀ بارت، حائز اهمیت می‌نماید: چنان که در پاره‌ای از موارد الگوهای نقّادانۀ بارت را پیرامون سکون بیش از حد و یا عدم تحرّک بازیگران متن را در زیرساختی زیبایی‌شناسانه به چالش می‌کشد این امر باعث شناخت بیشتر صاحب اثر پیرامون خلق دو شخصیّت در متن می‌گردد. بکت در دیالوگهای این متن، با ساخت تقابلهای فراوان توانسته است با ایجاد ارتباط‌هایی میان شخصیّت‌های نمایشنامه با یکدیگر، مفاهیم دینی و فلسفی خود را به خوانندگان القا کند. 3) این نمایشنامه متنی است نوشتنی و دارای تکثّر معنا که توسّط خواننده به بازتولید می‌رسد. https://jor.ut.ac.ir/article_89491_6eac13fcbef7b6839b233092e9f358bb.pdf