دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 26 1 2021 08 23 Study of Ingeborg Bachmann's thoughts based on the critique of everything's story بررسی اندیشه‌های اینگه‌بورگ باخمان بر اساس نقد داستان همه چیز 365 393 81112 10.22059/jor.2019.266611.1750 FA فرح نارنجی دکترای تخصصی زبان آلمانی دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران 0000-0002-1818-4405 پریسا درخشان مقدم استادیار دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی 0000000160960407 Journal Article 2018 10 01 <strong>Abstract:</strong> <br />Ingeborg Bachmann, the celebrated Austrian author, in her short story “Everything”, presents a picture of the Western man of the modern age which, despite the advances in technology, is still unable to establish a reasonable and balanced relationship with humanity. She recounts the story beautifully using narrative elements in order to reveal the narrator’s mental distress. In the story, the helpless, confused, and wandering narrator in the world of contradictions is trying to escape into a new and utopian world, but, entangled in the fence of language, he continues to move in the orbit of anguish. In “Everything”, Bachmann, not pointing to the frustration of modern humans of the death of moral values ​​and spirituality, considers the main challenge of the narrator and his wife to be language and the inability to express thoughts and feelings. The present research, using the library and documentary method, and by studying the structure and content of “Everything” tries to depict the views and beliefs of this German writer and provide a critique of it. <br />  <br />  اینگه‌بورگ باخمان، شاعر و نویسندة توانمند اتریش، در داستان <em>همه‌چیز،</em> تصویری از انسان غربی عصر مدرن ارائه می‌دهد که با وجود پیشرفت‌های فناوری هنوز قادر نیست رابطه‌ای بخردانه و هم‌تراز با هم‌نوع خود برقرار کند. وی با بهره‌گیری از عناصر داستانی پریش‌ذهنی راوی داستان را به‌زیبایی به‌تصویر می‌کشد. در این داستان، راوی درمانده و سرگشته از زندگی در دنیای تضادها، در صدد فرار به‌دنیایی نوین و آرمانی (اتوپیا) است، اما گرفتار در حصار زبان، باز به‌حرکت خود در مدار نومیدی، دل‌شکستگی و بیهودگی ادامه می‌دهد. باخمان در این داستان؛ چالش اصلی راوی و همسرش را زبان و ناتوانایی‌اش در بیان افکار و احساسات می‌داند، بی‌آنکه به‌سرخوردگی انسان مدرن از مرگ ارزش‌های اخلاقی و معنویت اشاره کند. جستار حاضر با بهره‌گیری از روش کتابخانه‌ای و اسنادی تلاش می‌کند، ضمن بررسی ساختاری و محتوایی داستان <em>همه چیز</em>، دیدگاه‌های اعتقادی و دغدغه‌های این نویسندة آلمانی‌زبان را به‌‌‌تصو<strong>یر</strong> کشد و در بوتة نقد گذارد. https://jor.ut.ac.ir/article_81112_8290063bc83d6fc63d3b84369a4b7e91.pdf