دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 23 2 2019 01 21 Structuralism from the Viewpoint of Saussure, Lévi-Strauss, and Propp, and Traces of Structuralistic Thinking in Contemporary Translation Theories شرح چیستی ساختارگرایی با اتکا به آرای سوسور، لوی استروس و پراپ، و واکاوی ردپای تفکر ساختارگرا در نظریه‌های معاصرترجمه 551 567 69900 10.22059/jor.2018.214906.1442 FA میرسعید موسوی رضوی عضو هیئت علمی / گروه مترجمی زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2016 08 31 The present paper is a theoretical research with a view to explicating “structuralism”-as a major intellectual paradigm of the twentieth century. Through presenting a brief account of the fundamentals of structuralism, attempt has been made to explore its relation with translation, and to identify traces of structuralistic thought in two of the most important contemporary translation theories proposed. There are two major sections to the present paper, the first of which is centered upon explaining the most basic theoretical underpinnings of structuralism relying primarily on the concepts proposed by certain renowned structuralist thinkers such as Ferdinand De Saussure, Claude Lévi-Strauss, and Vladimir Propp in the fields of linguistics and anthropology. These tenets include scientism, positivism, and reductionism. The second section addresses the relation between structuralism on the one hand, and translation, equivalence, and (un)translatability on the other. It seeks to demonstrate how some of the most outstanding 20th –century translation theories (in particular those proposed by Catford and Nida) have been, knowingly or otherwise, affected by structuralistic thinking. نوشتار پیش رو جستاری است نظری در باب پارادایم فکری «ساختارگرایی» به مثابه‌ی یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین جنبش-های فکری قرن بیستم میلادی که حتی امروز نیز بسیاری از پژوهش‌ها در حوزه‌های مختلف علم متأثر از بنیان‌های فکری آن صورت می‌گیرد. این نوشتار به دو بخش اصلی تقسیم می شود؛ در بخش اول پس از بیان زمینه‌ی تاریخی شکل‌گیری ساختارگرایی، برخی از اساسی‌ترین ریشه‌های نظری و بنیان‌های فکری آن را با اتکا به آرای فردینان دو سوسور، کلود لوی استروس و ولادیمیر پراپ در حوزه‌های زبان‌شناسی، انسان‌شناسی، و حکایت‌شناسی به اختصار مرور می‌کنیم. مهم‌ترین این بنیان‌ها عبارتند از علم‌گرایی، تحقق‌گرایی، تقلیل‌گرایی، و نیز ذره‌نگری و کل‌نگری توامان. پرسش اصلی این است که این اصول و بنیان‌های فکری چگونه در نظریه‌های مطرح‌شده در خصوص ترجمه ظهور و بروز داشته‌اند. در بخش دوم به ارتباط بین ساختارگرایی از یک سو و ترجمه، تعادل، و ترجمه(نا)پذیری از سوی دیگر می‌پردازیم و رد پای این الگوی فکری را در آرای دو تن از برجسته‌ترین نظریه‌پرداز‌ان معاصر در مطالعات ترجمه (کتفورد و نایدا) بررسی می‌کنیم. https://jor.ut.ac.ir/article_69900_d2a665cfc1b9af076e15e89f962373ad.pdf