دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 16 61 2011 03 21 Francis Bacon’s Utopia of Science and Stanley G. Weinbaum’s SF Stories آرمانشهر علمی فرانسیس بیکن و داستان‌های علمی- تخیلی استنلی گرامن واینبام 77 94 23155 FA سیدمحمد مرندی دانشگاه تهران، دکترا زهرا جان نثاری لادانی دانشگاه تهران، دانشجوی دکتری Journal Article 1970 01 01 Stanley G. Weinbaum was one of the American science fiction writers of the 1920s and 1930s who anticipated virtual reality early in the development of the genre in the United States. The machine in Weinbaum’s science fiction plays a crucial role in the production of virtual space and time. Not only does Weinbaum’s gadgetry function within the domain of spatial alterity, but they also provide temporal escapes in terms of time travel requiring no physical presence on the part of the traveler. But the consequent alterity is not necessarily utopian, as one is usually witness to the destruction or modification of the invented gadget as soon as the utopian plans of the inventor yield dystopian results. Weinbaum appears to have launched an allegorical relationship between the function of the mind and the machine as two agents capable of procuring virtual reality not only as means of escape, but also maturation. Creating his fiction, Weinbaum seems to have been inspired by Francis Bacon’s mindset in The New Atlantis. The present research seeks to study the influence of the Baconian utopia of science on Weinbaum’s interpretation of the machine and the mind in the process of the production of technology. Employing a comparative method, the researchers try to discover the similarities and differences between Weinbaum’s science fiction and Bacon’s fictional utopia to prove that the Baconian utopian-scientific discourse in the seventeenth century was resuscitated by Weinbaum’s science fiction in the early twentieth century. استنلی گرامن واینبام، نویسندة علمی-تخیلی دهه‌های 1920 و 1930 در آمریکا، واقعیت مجازی را در ابتدای شکل‌گیری این گونة ادبی در داستان‌هایش پیش‌بینی کرد. در آثار واینبام، ماشین در تولید فضا و زمان‌های مجازی نقش بسزایی دارد. اختراعات داستانی واینبام زمینه را برای فرار ذهن فراهم می‌کند، اما این سفر نیازی به حضور فیزیکی مسافر ندارد. همچنین، فضا و زمان‌های مجازی در آثار واینبام آرمانی نیستند، هرچند به آرمانشهر بسیار شبیه‌اند. این فضا و زمان‌های مجازی گاهی از ویژگی ضدآرمانشهری نیز برخوردارند، و آرمان‌ها و رؤیاهای شخصیت اصلی داستان را در هم می‌کوبند. واینبام رابطه‌ای روایی میان ذهن و ماشین برقرار می‌کند. به نظر می‌رسد واینبام در خلق آثارش از آتلانتیس نو و اندیشه‌های فرانسیس بیکن بسیار الهام گرفته است. اما این بدان معنا نیست که او آرمان‌های بیکن دربارة فناوری را به یکباره پذیراست. پژوهش حاضر با مرور چند داستان علمی-تخیلی واینبام، به بررسی چگونگی تأثیر آرمانشهر علمی بیکن بر تعبیر واینبام از مفاهیم ذهن و ماشین در فرایند تولید فناوری خواهد پرداخت. پژوهشگران با بهره‌گیری از رویکردی تطبیقی، شباهت‌ها و تفاوت‌های داستان‌های علمی-تخیلی واینبام و آرمانشهر داستانی بیکن را باز خواهند جست، و با مستندات لازم نشان خواهند داد که فلسفة علمی بیکن در ابتدای قرن هفدهم، زمینه‌ساز ایجاد و رواج داستان‌های علمی-تخیلی در ابتدای قرن بیستم بوده است. https://jor.ut.ac.ir/article_23155_d6a1855b6f6648d5944e09dc9c073d6e.pdf