دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 13 43 2008 05 21 James Morier, Hajji Baba and Colonialist Literature جیمز موریه، حاجی بابا و ادبیات استعماری 19364 FA فرزاد بوبانی Journal Article 1970 01 01 James Morier’s The Adventures of Hajji Baba of Ispahan is among works in which traces of the new wave of Colonialism at the beginning of the 19th century are clearly evident, a Colonialism which, fortified by the newly-established discourse of Orientalism, employed literary texts as building blocks to expand and buttress authority and dominance of the West over the East. This paper attempts to show how Hajji Baba, as a constituent of a literary- colonial discourse, has internalized, reproduced, and reinforced the structures of Western hegemony. The discussion will be based an a study of Anglo- Persian relations of the first decades of the 19th century. In this investigation, Mories's role will be delineated and a short account of the process of gestation and development of orientalism, and Morier's place in this process will be discussed. رمان سرگذشت حاجی بابای اصفهانی جیمز موریه از جمله آثاری است که ردپای موج جدید استعمار در آغاز سدة نوزدهم در آن به خوبی آشکار است، استعماری که به یاری گفتمان نوپای شرق‌شناسی، متون ادبی را همچون ابزاری برای گستراندن و مستحکم ساختن آمریت و اقتدار غرب بر شرق به کار گرفت. در این نوشته، تلاش بر این است که با بررسی مناسبات سیاسی ایران و انگلستان در دهه‌های آغازین سدة نوزدهم و تشریح نقش موریه در این مناسبات و نیز با ارائة گزارشی کوتاه از روند شکل‌گیری و پیشرفت گفتمان شرق‌شناسی و جایگاه موریه و کتاب‌اش در این روند، نشان داده شود که چگونه رمان حاجی بابا، به مثابة جزئی از پیکرة گفتمانی ادبی- استعماری، ساختارهای سلطه‌گری و برتری‌جویی غرب را درونی کرده و به تکرار و تقویت آنها پرداخته است. https://jor.ut.ac.ir/article_19364_e0eaf348f78f668099630029386aac30.pdf