دانشگاه تهران پژوهش ادبیات معاصر جهان 2588-4131 9 17 2004 06 21 - توصیف نظام ضمایر شخصی در زبان فارسی با نگاهی همسان در زبان آلمانی 12228 FA پرویز البرزى ورکى Journal Article 1970 01 01 The pronominal reference in Persian is accomplished in several different 'ways: through' personal verb endings, through separable pronominal forms, and through enclitic pronominal forms. It is useful to consider pronominal forms formally as consisting of two types: separable and affixed. In this paper, three suffixed pronominal forms are surveyed: verbal suffixes, nonverbal suffixes, and verbal & nonverbal suffixes. The first paradigm includes nonverbal suffixes not principally connected to the verbal stem. The second paradigm includes verbal suffixes connected only to the verbal stem. The third paradigm includes verbal & nonverbal suffixes that may be, or may not be, connected to the verbal stem. In the present study, the appearance of these paradigms are examined, in distributive form, in the standard and colloquial language of Persian. Lastly, there are no suffixed pronominal forms in German. در دمشور سنتی زبان فارسی، ضمایر شخصی به دو دسته تقسیم می شوند، یک دسته ضمایر منفصل اند و دسته دیگر ضمایر متصل. در مقالهء حاضر سعی شده است تا ضمایر متصل، یا پسوندی، به صورت نظامی متشکل از سه صیغگان تحلیل و بررسی شوند: صیغگان اول شامل پسوندهای غیرفعلی اند که اصولأ به ستاک فعل وصل نمی شوند، صیغگان دوم شامل پسوندهای فعلی اند که فقط به ستاک فعل متصل می شوند، صیغگان سوم شامل پسوندهای فعلی و غیرفعلی اند که ممکن است به ستاک فعل وصل شوند و یا نشوند. در نوشتهء حاضر، نمودهای این صیغگان ها به صورت توزیعی در زبان فارسی معیار و محاوره مورد بررسی قرار می گیرند. در ضمن نگارنده همراه با شواهدی نشان می دهد که اصولأ در زبان آلمانی ضمایر پسوندی وجود ندارد. https://jor.ut.ac.ir/article_12228_4599a894e0fbe7248a9c6a1d34142b22.pdf